II CZ 139/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 139/10

POSTANOWIENIE

Dnia 15 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z wniosku O. C.

przy uczestnictwie P. Ć., M. S. oraz E. K.

o dział spadku,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2010 r.,

zażalenia wnioskodawczyni

na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 24 maja 2010 r., sygn. akt II Ca (…), II

WSC (…),

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę kasacyjną

wnioskodawczyni jako niedopuszczalną ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia.

Z uzasadnienia tego orzeczenia wynika, że postanowieniem z dnia 8 kwietnia

2010 r. Sąd Okręgowy w S. zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w S., wydane w

sprawie o dział spadku, w ten sposób, że wartość lokatorskiego prawa do lokalu

spółdzielczego ustalił na kwotę 161 307 zł, tytułem spłaty udziału w spadku zasądził od

wnioskodawczyni na rzecz uczestników postępowania po 40 326 zł, oddalił apelację w

pozostałej części i orzekł o kosztach postępowania.

Skargę kasacyjną od tego postanowienia, zaskarżając je w całości, wniosła

wnioskodawczyni i wartość przedmiotu zaskarżenia określiła w wysokości 161 307 zł.

Sąd Okręgowy stwierdził, że wartość całego spadku (161 307 zł) przewyższa

przewidziany w art. 5191 § 2 pkt 4 k.p.c. próg dopuszczalności skargi kasacyjnej.

Jednakże dla oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej

wnioskodawczyni

miarodajna

jest

wartość

udziału

przypadającego

skarżącej,

wynosząca 40 326,75 zł. W tej sytuacji nie ulega – zdaniem Sądu – wątpliwości,

że wartość przedmiotu zaskarżenia nie przekroczyła progu dopuszczalności skargi

kasacyjnej.

W zażaleniu pełnomocnik wnioskodawczyni zarzucił naruszenie art. 19, 21, 26

oraz 5191 § 1 pkt 4 k.p.c. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zarzut skarżącej, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem

art. 5191 § 1 pkt 4 k.p.c. należało uznać za uzasadniony. Nie można bowiem podzielić

stanowiska Sądu Okręgowego, że podstawę ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia

w sprawie stanowi wartość udziału skarżącej w podlegającym podziałowi spadku. Uszło

uwagi Sądu, że oznaczona w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia

odpowiada zakwestionowanej w skardze ustalonej w sprawie wartości spadku. Skarżąca

uważa bowiem, że wartość spadku została ustalona nieprawidłowo, z naruszeniem – jej

zdaniem – metod ustalania wartości wchodzącego w skład spadku lokatorskiego prawa

do lokalu. Z tego właśnie powodu wydane w sprawie postanowienie zaskarżyła

w całości. W tej sytuacji nie można wartości przedmiotu zaskarżenia ograniczać do

wartości udziału skarżącej w podlegającym podziałowi spadku. Tej oceny nie zmienia

przytoczone przez Sąd postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 2009 r., IV

CSK 107/09 (niepubl.), ponieważ dotyczy ono innego stanu faktycznego; w przytoczonej

sprawie wartość podlegającego podziałowi majątku nie była kwestionowana, a

postanowienie zostało zaskarżone częściowo (w zakresie zasądzonej dopłaty).

Z

przedstawionych

postanowienia.

powodów

Sąd

Najwyższy

orzekł,

jak

w

sentencji