Legislator Case Law & Legislation
II CZ 137/10 AI generated

II CZ 137/10 · Sąd Najwyższy

Case Number II CZ 137/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

apelacji uczestniczki postępowania Ewy P. w sprawie z wniosku Tadeusza C. o 2009 r. zmienił to postanowienie w ten sposób, że oddalił wniosek i rozstrzygnął o

Legislator headnote

AI generated

art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 39821 k.p.c, art. 98 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c, art. 39814 k.p.c; II CZ 137/10 · Sąd Najwyższy: w sprawie z wniosku Tadeusza C. o 2009 r. zmienił to postanowienie w ten sposób, że oddalił wniosek i rozstrzygnął o

Keywords

AI generated
art. 45 ust. 1 Konstytucji RP art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c art. 39821 k.p.c art. 98 k.p.c art. 13 § 2 k.p.c art. 39814 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
5 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.
art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c
podstawie art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.
art. 98 k.p.c
nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Powołany art. 98 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
98 § 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 137/10

POSTANOWIENIE

Dnia 8 kwietnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)

SSN Marta Romańska

w sprawie z wniosku Tadeusza C.

przy uczestnictwie Ewy P.

o zniesienie współwłasności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 8 kwietnia 2011 r.,

zażalenia uczestniczki postępowania na orzeczenie o kosztach zawarte

w postanowieniu Sądu Okręgowego

z dnia 13 kwietnia 2010 r.,

1)

2)

odrzuca zażalenie w zakresie pkt 1 litera b zaskarżonego

postanowienia,

oddala zażalenie w pozostałym zakresie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy po rozpoznaniu

apelacji uczestniczki postępowania Ewy P. w sprawie z wniosku Tadeusza C. o

zniesienie współwłasności od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 20 listopada

2009 r. zmienił to postanowienie w ten sposób, że oddalił wniosek i rozstrzygnął o

kosztach postępowania, w tym zasadzając od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki

8563,28 tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz 1800 złotych tytułem zwrotu

kosztów postępowania apelacyjnego.

Uczestniczka wniosła zażalenie na orzeczenie o kosztach postępowania

w zakresie postanowienia dotyczącego kosztów postępowania w pierwszej i drugiej

instancji, domagając się zmiany zaskarżonego orzeczenia (pkt lb i pkt 2) przez

zasądzenia dodatkowo kwoty 3.022,41 złotych tytułem poniesionych przez

pełnomocnika uczestniczki kosztów dojazdów na rozprawy sądowe z W. do K.

Podstawą prawną zażalenia jest naruszenie przez zaskarżone postanowienie art.

98 § 1 i 3 k.p.c. oraz art. 2, 32 ust. 5 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu w zakresie zaskarżenia postanowienia Sądu

Okręgowego rozstrzygającego o kosztach postępowania przed Sądem pierwszej

instancji (pkt 1 litera b), ponieważ zażalenie takie jest niedopuszczalne na

podstawie art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. oraz art. 373 w związku z art. 394 1 § 3 i art.

39821 k.p.c.

W pozostałym zakresie, czyli w odniesieniu do zaskarżenia postanowienia

w przedmiocie kosztów postępowania apelacyjnego (pkt 2) zażalenie podlega

oddaleniu. Z zażalenia wynika, że uczestniczka żąda dodatkowo, aby sąd zasądził

na jej rzecz od wnioskodawcy kwoty 3.022,41 złotych będących zwrotem kosztów

poniesionych przez pełnomocnika dojeżdżającego z W. na rozprawy do Sądu w K.

Strona wnosząca zażalenie nie zauważyła, że stanowiący o kosztach art. 98

§ 1 i 3 k.p.c., na których naruszenie przez Sąd Okręgowy powołała się w zażaleniu

odnosi się do niezbędnych kosztów strony reprezentowanej przez profesjonalnego

pełnomocnika

(w

sprawie

przez

adwokata)

i

zalicza

do

tych

kosztów

wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych

przepisach i wydatki jednego pełnomocnika, koszty sądowe oraz koszty

nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Powołany art. 98 k.p.c.

zawiera także § 2, w którym jest mowa o niezbędnych kosztach postępowania

prowadzonego przez stronę osobiście lub przez nieprofesjonalnego pełnomocnika

i do których to kosztów zalicza się również koszty dojazdu tych osób do sądu.

Ze względu

na

dokonane

przez

ustawodawcę

rozróżnienie

składników

niezbędnych kosztów postępowania, których zwrotu strona wygrywającą sprawę

może się domagać, w zależności od wybranego sposobu reprezentacji przed

sądem, w niniejszej sprawie nie można uznać kosztów dojazdu adwokata,

będącego pełnomocnikiem uczestniczki za koszty niezbędne do celowego

dochodzenia praw w rozumieniu art. 98 § 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.

Niezakwestionowanie

konstytucyjności

tych

przepisów

we

właściwym

postępowaniu powoduje, że obowiązują one uczestników postępowania sądowego

oraz sąd rozpoznający sprawę, więc zarzucenie zaskarżonemu postanowieniu

niekonstytucyjności w niniejszej sprawie jest bezpodstawne.

Mając to na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 1 pkt 2 k.p.c.

oraz art. 373 w związku z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. odrzucił zażalenie

w odniesieniu do pkt 1 litera b zaskarżonego postanowienia, a na podstawie art.

3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie w pozostałym zakresie.