II CZ 131/05 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedpodpisał apelację jest osobą umocowaną do reprezentowania powodowej Spółki. reprezentowania strony powodowej są K. P. jako jednoosobowy zarząd oraz P. F.
Legislator headnote
AI generatedart. 168 k.s.h, art.166 § 1 pkt 5 k.s.h, art. 39815 k.p.c; II CZ 131/05 · Sąd Najwyższy: reprezentowania strony powodowej są K. P. jako jednoosobowy zarząd oraz P. F.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 131/05
POSTANOWIENIE
Dnia 12 stycznia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Antoni Górski (przewodniczący)
SSN Józef Frąckowiak
SSN Henryk Pietrzkowski (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa "S." Spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością w G.
przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń i Reasekuracji "W."
Spółce Akcyjnej w W.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 12 stycznia 2006 r.,
zażalenia powodowej Spółki
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w S.
z dnia 23 sierpnia 2005 r., sygn. akt I ACa …/05,
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny w S. odrzucił apelację strony
powodowej, uznając, że skarżąca nie wykazała, że apelacje podpisała osoba
uprawniona. Rozstrzygnięcie powyższe poprzedzone zostało następującymi
czynnościami procesowymi. Zarządzeniem doręczonym w dniu 6 czerwca 2005 r.
strona powodowa zobowiązania została do usunięcia braku formalnego apelacji
przez wykazanie odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego, że P. P., który
podpisał apelację jest osobą umocowaną do reprezentowania powodowej Spółki.
Wykonując to zarządzenie strona powodowa przedłożyła wypis z Krajowego
Rejestru
Sądowego,
z którego
wynikało,
że
osobami
umocowanymi
do
reprezentowania strony powodowej są K. P. jako jednoosobowy zarząd oraz P. F.
P. jako prokurent samoistny. Strona powodowa ponadto wyjaśniła, że P. P. i P. F.
P. to ten sam mężczyzna, tyle że w Stanach Zjednoczonych Ameryki posługiwał się
nazwiskiem dwuczłonowym, natomiast w Polsce po uzyskaniu dowodu osobistego
jako P. P. takim posługuje się nazwiskiem. W tej sytuacji zarządzeniem z dnia 5
lipca 2005 r. strona powodowa wezwana została do wykazania „stosownymi
dokumentami” w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia apelacji, że P. F. P. zmienił
nazwisko na P.P. Wykonując to zarządzenie strona powodowa złożyła kserokopie
ekspertyzy kryminalistycznej
z przeprowadzonych
badań porównawczych
podpisów, tłumaczenie zaświadczenia o potwierdzeniu tożsamości podpisanego
przez P. F. P. (k. 268), zaświadczenia o posługiwaniu się dokumentem (k. 268 v. –
269), strony dowodu osobistego wystawionego na nazwisko P. P. W. (k. 271).
Sąd Apelacyjny uznał, że wymienionymi dowodami strona powodowa nie
wykazała, że zachodzi tożsamość P. P., który podpisał apelację oraz P. F. P., który
jest wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego jako prokurent strony powodowej.
Sąd Apelacyjny podkreślił ponadto, że zgodnie z art. 168 k.s.h. w zw. z art.166 § 1
pkt 5 k.s.h., jeżeli po dokonanym wpisie w Krajowym Rejestrze Sądowym doszło
do zmiany nazwiska prokurenta, to zmiana ta powinna zostać ujawniona w tym
Rejestrze.
W zażaleniu strona powodowa podniosła, że dołączonymi dokumentami,
które są „dokumentami stosownymi” w rozumieniu zarządzenia z dnia 5 lipca
2005 r. wykazała tożsamość osoby, która podpisała apelację z osobą, która
wpisana została w Krajowym Rejestrze Sądowym jako prokurent strony skarżącej.
Wskazała ponadto, że procedury zmiany wpisów w Krajowym Rejestrze Sądowym
są długotrwałe i nie mogą blokować możliwości zaskarżenia orzeczenia w niniejszej
sprawie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie
jest
uzasadnione.
Skarżąca
Spółka
trafnie
zarzuca,
że zarządzenie z dnia 5 lipca 2005 r., na podstawie którego zobowiązana została
do usunięcia braku formalnego apelacji, nie precyzowało, jakimi dokumentami
powinna wykazać, że apelacja podpisana została przez osobę uprawnioną, skoro
w zarządzeniu
użyte
zostało
pojęcie
„stosowne
dokumenty”.
Wykonując
zarządzenie z dnia 5 lipca 2005 r. skarżąca przedłożyła „stosowne dokumenty”,
które w jej ocenie wykazują, że P. F. P. oraz P. P. to jest ta sama osoba. Podzielić
należy, wyrażone w judykaturze stanowisko, że nieprecyzyjne wezwanie do
uzupełnienia braków formalnych środka odwoławczego, nie może rodzić skutki jego
odrzucenia wskutek niewykonania wezwania w sposób oczekiwany przez sąd
(postanowienie SN z dnia 24 stycznia 2005 r., III UZ 20/04, OSNP 2005, nr 16, poz.
258). Niezależnie od tej okoliczności, która uzasadniała uchylenie zaskarżonego
postanowienia, uznać należało, że wykazanie, iż zachodzi tożsamość między P. P.,
który podpisał apelację oraz P. F. P., który wpisany jest w Krajowym Rejestrze
Sądowym, jako prokurent strony powodowej, może nastąpić na podstawie
dowodów znanych w postępowaniu cywilnym. Stanowiska Sądu Apelacyjnego
wyrażonego treścią zaskarżonego postanowienia, który w istocie nie dokonał oceny
dowodów
przedstawionych
przez
stronę
skarżącą,
ograniczając
się
do
stwierdzenia, że ze złożonych dokumentów nie wynika wspomniana tożsamość
osoby, nie można zaakceptować. Gdyby je podzielić, to P. P. musiałby – dla
potrzeb rozpoznawanej sprawy – uzyskać w terminie wyznaczonym zarządzeniem
z dnia 5 lipca 2005 r. zmianę nazwiska i ujawnić tę zmianę w Krajowym Rejestrze
Sądowym, co byłoby stawianiem wymagania nierealnego do wykonania, a tym
samym pozbawiającego stronę powodową prawa do podjęcia obrony jej praw przez
skorzystanie ze środka odwoławczego.
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 394 1 § 3
i art. 39815 k.p.c. w zw. z art.3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy –
Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów
powszechnych, Dz.U. Nr 13, poz. 98).
jz