II CZ 130/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 130/05

POSTANOWIENIE

Dnia 12 stycznia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z wniosku M.M.

przy uczestnictwie K.A., K.W. i Agencji Nieruchomości Rolnych

o zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 12 stycznia 2006 r.,

zażalenia uczestniczek K.W. i K.A.

na postanowienie Sądu Okręgowego w S.

z dnia 30 sierpnia 2005 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę

kasacyjną uczestników postępowania K.A. i K.W. od postanowienia tego Sądu z

dnia 24 maja 2005 r. Zdaniem Sądu Okręgowego skarga kasacyjna uczestników

nie zawierał wniosku o przyjęcie kasacji do rozpoznania. W zażaleniu uczestnicy

wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając, ze stanowisko Sądu

Okręgowego jest zbyt formalistyczne.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 3984 § 1 pkt. 3 k.p.c.

wyraźnie wskazuje, ze skarga kasacyjna powinna zawierać uzasadniony wniosek

o jej przyjęcie do rozpoznania, zaś zgodnie z art. 398 6 § 2 k.p.c. sąd drugiej

instancji jest uprawniony do odrzucenia skargi kasacyjnej, która nie spełnia

wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy nie zachował się więc

zbyt formalistycznie, jak twierdzą skarżący, lecz prawidłowo zastosowała właściwe

przepisy kodeksu postępowania cywilnego.

W żadnym razie nie można także podzielić poglądu skarżących, że jako

pismo procesowe kasacja jest równocześnie wnioskiem o przyjęcie jej do

rozpoznania. Taka interpretacja art. 3984 k.p.c. stawiałaby pod znakiem zapytania

racjonalność ustawodawcy. Gdyby skarga kasacyjna, która odpowiada wymogom

pisma procesowego, jednocześnie była wnioskiem o przyjęcie jej do rozpoznania,

to jaki sens miałoby wyróżniane specjalnego wymogu zawarcia w jej treści wniosku

o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz uzasadnienia takiego wniosku. Skoro zaś

taki wymóg skargi kasacyjnej wyraźnie został przewidziany w art. 398 4 § 1 pkt 3,

pełnomocnik sporządzający skargę kasacyjną musi się do niego zastosować.

W razie bowiem gdy skarga kasacyjna nie zawiera wspomnianego wyżej wniosku,

skarżący naraża się na jej odrzucenie i to od razu we wstępnym badaniu kasacji

przez sąd II instancji.

Mając na względzie, że zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się

nieusprawiedliwione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku

z art. 39814 k.p.c., oddalił zażalenie.