II CZ 129/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 129/10

POSTANOWIENIE

Dnia 15 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Hubert Wrzeszcz

SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku U. S., T. G. - następców prawnych G. Ż.

przy uczestnictwie M. G. i M. G.

o podział majątku wspólnego G. Ż. i B. G. oraz dział spadku po B. G.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2010 r.,

zażalenia uczestniczki postępowania M. G.

na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt II Cz (…),

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 23 lutego 2010 r. Sąd Okręgowy w P. oddalił zażalenie

uczestniczki M. G., reprezentowanej przez pełnomocnika z urzędu, na postanowienie

Sądu Rejonowego w P. z dnia 6 listopada 2009 r.

W dniu 31 marca 2010 r. pełnomocnik uczestniczki złożył wniosek o uzupełnienie

powyższego postanowienia.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 maja 2010 r. Sąd Okręgowy w P. oddalił

wniosek pełnomocnika uczestniczki o uzupełnienie postanowienia Sądu Okręgowego w

P. z dnia 23 lutego 2010 r. o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania,

poprzez zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz ustanowionego z urzędu

pełnomocnika uczestniczki M. G. - adwokata M. S. kosztów zastępstwa procesowego w

postępowaniu odwoławczym.

Na powyższe postanowienie uczestniczka wniosła zażalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje

na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były

przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Przepis ten podlega ścisłej

wykładni, gdyż jest wyjątkiem od zasady, że nie przysługuje zażalenie do Sądu

Najwyższego na postanowienia sądu drugiej instancji inne niż w nim wymienione. W

judykaturze przyjęto, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu nie są

kosztami procesu w rozumieniu art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. (postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 17 listopada 2009 r., III CZ 53/09, OSNC 2010, nr 5, poz. 79).

Obowiązek Skarbu Państwa wypłacenia pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia

za świadczoną pomoc prawną na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r.

- Prawo o adwokaturze, (Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 jednolity tekst ze zm.) oraz

Rozdziału 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w

sprawie .opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm. jest

obowiązkiem o charakterze publicznoprawnym, innym niż obowiązek zwrotu stronie

kosztów procesu, o jakim mowa w art. 98 k.p.c.

Z tego względu niedopuszczalne jest zażalenie do Sądu Najwyższego na

postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie uzupełnienia postanowienia sądu

pierwszej instancji dotyczącego przyznania od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej

pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3 w związku z art.

39821 i art. 373 k.p.c. odrzucił zażalenie.