II CZ 128/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 128/11

POSTANOWIENIE

Dnia 15 grudnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku A. G. i P. S.

przy uczestnictwie O. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

w A.

o wpis hipoteki,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2011 r.,

zażalenia wnioskodawczyni A. G.

na postanowienie o kosztach zawarte w pkt. 2 postanowienia

Sądu Okręgowego z dnia 18 marca 2011 r.,

1)

2)

oddala zażalenie i wniosek uczestniczki postępowania

o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego;

przyznaje adw. H. M. z Kancelarii w P. od Skarbu

Państwa - Sądu Okręgowego kwotę 120 zł, powiększoną

o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem

nieopłaconej

pomocy

prawnej

świadczonej

wnioskodawczyni

z

urzędu

w

postępowaniu

zażaleniowym.

Uzasadnienie

Postanowieniem

zawartym

w

pkt

sentencji

postanowienia

Sądu

Okręgowego z dnia 18 marca 2011 r. zasądzono od obojga wnioskodawców na

rzecz uczestniczki postępowania kwoty po 30 zł z tytułu

zwrotu kosztów

zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym, wskazując jako podstawę

tego orzeczenia art. 520 § 3 k.p.c w zw. z art. 391 §1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2

k.p.c.

W

zażaleniu

wnioskodawczyni

A.

G. na

powyższe

postanowienie,

zaskarżające je w części zasądzającej zwrot kosztów zastępstwa prawnego od tej

żalącej, zarzucono błędne zastosowanie art. 520 § 3 k.p.c. oraz niezastosowanie

art. 102 k.p.c. w sytuacji występowania okoliczności uzasadniających jego

zastosowanie. Uzasadnienie zażalenia ogranicza się do twierdzeń o trudnej sytuacji

finansowej i osobistej wnioskodawczyni, uzasadniającej odstąpienie od obciążania

jej kosztami postępowania.

Uczestniczka postępowania w piśmie procesowym z dnia 29 czerwca 2011 r.

wniosła o oddalenie zażalenia wnioskodawczyni i zasądzenia od niej na rzecz

uczestniczki zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Żaląca nie wskazuje przyczyn przemawiających przeciwko zastosowaniu art.

520 § 3 k.p.c., bo za taką przyczynę nie można uznać subiektywnego przekonania

skarżącej o istnieniu podstaw do zastosowania art. 102 k.p.c. Zastosowanie

ostatnio wymienionego przepisu stanowi dyskrecjonalne uprawnienie orzekającego

Sądu, a zastosowanie go jest odstępstwem od reguły orzekania o kosztach

postępowania z uwzględnieniem odpowiedzialności za wynik sporu. Niezbywalnym

uprawnieniem Sądu jest kwalifikacja „wypadków szczególnie uzasadnionych”,

o których mowa w art. 102 k.p.c., a zatem Sąd władny jest kierować się własnym

poczuciem sprawiedliwości, mając na względzie okoliczności konkretnej sprawy

(postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2010 r., II CZ 87/09, niepubl. Ustalenie, czy

w okolicznościach

sprawy

zachodzą

„wypadki

szczególnie

uzasadnione”

w rozumieniu art. 102 k.p.c. zależy od swobodnej oceny sądu, a nie od przekonania

strony. Subiektywne przekonanie żalącej o swych racjach, odmiennie ocenionych

przez sąd drugiej instancji, nie może stanowić podstawy do uznania zasadności

zarzutu niezastosowania art. 102 k.p.c. (postanowienia SN: z dnia 13 stycznia

2007 r., I CZ 110/07 niepubl. i z dnia 27 stycznia 2010 r., II CZ 75/09, niepubl.).

Z powyższych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art.

39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

Oddalenie wniosku uczestniczki postępowania o zasądzenie kosztów

postępowania zażaleniowego uzasadnione jest tym, że wniosek ten nie został

sformułowany w odpowiedzi na zażalenie wymagającej zachowania ustawowego

terminu, a dopiero w piśmie procesowym uczestniczki z dnia 29 czerwca 2011 r.

(k. 473).

O

przyznaniu

kosztów

zastępstwa

prawnego

pełnomocnikowi

wnioskodawczyni z urzędu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art.

13 § 2 k.p.c oraz na podstawie § 2 ust. 3, § 8 pkt 5, §13 ust. 2 pkt 2 i §§ 19 i 20

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348

ze zm.).