II CZ 128/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 128/05

POSTANOWIENIE

Dnia 12 stycznia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z powództwa Agencji Nieruchomości Rolnych

przeciwko Gospodarstwu Rolnemu "S." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością,

K.P., B.P., W.K., R.K. i K.M.

o zapłatę ,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 12 stycznia 2006 r.,

zażalenia pozwanych K.P. i B.P.

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 21 września 2005 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym

postanowieniem

Sąd

Apelacyjny

odrzucił

zażalenie

pozwanych K.P. i B.P. od postanowienia tego Sądu z dnia 26 sierpnia 2005 r. oraz

odrzucił ich skargę kasacyjna od wyroku tegoż Sądu z dnia 9 marca 2005 r.

Pozwani w zażaleniu na to postanowienie wnieśli o uchylenie zaskarżonego

postanowienia i całkowite zwolnienie pozwanych od opłaty od skargi kasacyjnej

oraz nadanie biegu tej skardze.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący zarzucają naruszenie

przepisów Konstytucji oraz Konwencji o Ochronie Praw Człowieka. Ich zdaniem

zawarte w powołanych aktach normatywnych środki gwarantowane pozwanym

zostały naruszone poprzez uznanie za niedopuszczalne możliwości odwołania się

od postanowienia zwalniającego ich tylko częściowo od obowiązku ponoszenia

kosztów sądowych, a w konsekwencji zamknięcie stronie nie posiadającej

wystarczających środków finansowych możliwości skorzystania z przysługującego

jej prawa do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu, zaskarżone postanowienie nie

zamknęło

stronom

możliwości

do

skorzystania

z

kontroli

postanowienia

o częściowym zwolnieniu ich z obowiązku ponoszenia opłat sądowych przez Sąd

Najwyższy. Wprawdzie trafnie uznał Sąd Apelacyjny, że na postanowienie

w sprawie zwolnienia od kosztów sądowych, wydane przez sąd II instancji

zażalenie nie przysługuje, to jednak nie zamknęło to drogi pozwanym do kontroli

zawartego w tym postanowieniu rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego przez Sąd

Najwyższy.

Po wydaniu postanowienia o częściowym zwolnieniu ich od obowiązku

ponoszenia kosztów sądowych, powodowie mogli bądź uiścić częściową opłatę

w terminie i wtedy ich kasacja zostałaby przesłana do Sądu Najwyższego lub

w razie nie zapłacenia w terminie i odrzucenia z tego powodu skargi kasacyjnej,

mogli w zażaleniu na odrzucenie skargi kasacyjnej, wnosić o rozpoznanie

postanowienia Sądu Apelacyjnego w sprawie odmowy całkowitego zwolnienia

powodów od uiszczenia opłaty sądowej przez Sąd Najwyższy. Skoro jednak

powodowie nie skorzystali z przewidzianej w art. 380 k.p.c. w związku z art. 398 21

k.p.c., możliwości poddania kontroli wspomnianego postanowienia przez Sąd

Najwyższy, to tym samym pozbawili się sami przewidzianej przez prawo kontroli

instancyjnej postanowienia, w którym Sąd Apelacyjny nie zwolnił ich w całości

z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.

Tylko na marginesie należy zauważyć, że stanowisko Sądu Apelacyjnego nie

było odosobnione w rozpoznawanej sprawie i nawiązywało do wcześniejszych

rozstrzygnięć w sprawie zwolnienia powodów od kosztów sądowych oraz, że

powodowie dysponują majątkiem, którego wartość wielokrotnie przewyższa

wysokość należnej od skargi kasacyjnej opłaty.

Mając na uwadze, że brak podstaw do zmiany postanowienia Sądu

Apelacyjnego, zwalniających powodów tylko częściowo od obowiązki wniesienia

opłaty sądowej od skargi kasacyjnej, skoro nie wnieśli oni części opłaty w terminie

zakreślonym przez Sąd, nie budzi także zastrzeżeń stanowisko Sądu Apelacyjnego

w sprawie odrzucenia skargi kasacyjnej.

Mając na względzie, że zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się

nieusprawiedliwione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku

z art. 39814 k.p.c., orzekł jak w sentencji.