II CZ 123/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 123/12

POSTANOWIENIE

Dnia 22 listopada 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Maria Szulc (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Centrum Usług Logistycznych z siedzibą w W.

przeciwko Teatrowi Rewiowemu V. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością

z siedzibą w P.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 listopada 2012 r.,

zażalenia pozwanej

od postanowienia Sądu Apelacyjnego

z dnia 27 stycznia 2012 r.,

1)

prostuje zaskarżone postanowienie w ten sposób, że

wpisuje

jako

oznaczenie

powoda

"Centrum

Usług

Logistycznych z siedzibą w W." zamiast błędnie wpisanego

oznaczenia

"Skarb

Państwa

-

Centrum

Usług

Logistycznych z siedzibą w P.";

2)

uchyla zaskarżone postanowienie;

3)

zasądza na rzecz pozwanej od powoda kwotę 2700 /dwa

tysiące

siedemset/

złotych

postępowania zażaleniowego;

tytułem

zwrotu

kosztów

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny oddalił wniosek pozwanej o

przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku

tego Sądu z dnia 10 listopada 2011 r. oraz odrzucił na podstawie art. 328 § 1 zd. 2

w zw. z art. 391 § 1 i art. 387 § 1 i 3 k.p.c. wniosek o sporządzenie uzasadnienia.

Sąd uznał, że uchybienie przez pozwanego terminowi do złożenia wniosku o

sporządzenie uzasadnienia miało charakter zawiniony, bowiem doręczenie

pozwanej zawiadomienia o terminie rozprawy apelacyjnej było prawidłowe, a w

konsekwencji wniosek jako spóźniony podlega odrzuceniu.

Powyższe postanowienie zaskarżyła pozwana i zarzuciła naruszenie art. 168

§1 i art. 169 § 2 w zw. z art. 3941 § 3 w zw. z art. 380 w zw. z art. 39821 i art. 3941

§ 3 k.p.c., przez ich błędne zastosowanie oraz naruszenie art. 45 Konstytucji RP

przez jego niezastosowanie. We wnioskach skarżąca domagała się zmiany

zaskarżonego postanowienia przez uwzględnienie wniosku o sporządzenie

uzasadnienia

wyroku

Sądu

Apelacyjnego

i

doręczenie

jego

odpisu

z uzasadnieniem, ewentualnie o jego uchylenie w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Dopuszczalność badania przez Sąd Najwyższy prawidłowości postanowienia

w przedmiocie przywrócenia terminu uzasadnia powołanie przez skarżącą przepisu

art. 380 w zw. z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.

Zgodnie z art. 133 § 2 a k.p.c., pisma procesowe dla przedsiębiorców

i wspólników spółek handlowych, wpisanych do rejestru sądowego na podstawie

odrębnych przepisów, doręcza się na adres podany w rejestrze, chyba że strona

wskazała inny adres do doręczeń. Według danych z rejestru przedsiębiorców KRS

w dacie doręczenia skarżącej zawiadomienia o terminie rozprawy apelacyjnej jej

siedziba znajdowała się w P. przy ul. W.[…]. W apelacji został natomiast wskazany

przez pozwaną adres do doręczeń na ul. S. […] w P. i tenże adres był wskazywany

w kolejnych pismach w toku postępowania apelacyjnego. Powołane przez Sąd

Apelacyjny pismo z dnia 22 września 2012 r. (data wpływu 26 września 2012 r.)

pozwana opatrzyła pieczątką firmową zawierającą adres siedziby wskazany w

rejestrze przedsiębiorców oraz nagłówkiem zawierającym nazwę spółki i jej adres z

rejestru. W przeciwieństwie do poprzednich pism nie wskazała w tym piśmie

żadnego adresu dla doręczeń. Wskazać należy, że strona ma obowiązek podania

adresu w pierwszym piśmie wnoszonym do sądu, natomiast nie ma obowiązku

ponawiania informacji o adresie w pismach kolejnych, chyba że ulega on zmianie.

Zasada ta dotyczy, w wypadku przedsiębiorców, zarówno adresu wpisanego do

rejestru przedsiębiorców, jak i adresu dla doręczeń wskazanego w toku

postępowania w trybie art. 133 § 2a zd. 1. Jeżeli zatem przedsiębiorca, korzystając

z przyznanego mu przez ten przepis uprawnienia, wskazuje adres dla doręczeń,

sąd jest zobowiązany do doręczania korespondencji na ten adres chyba, że

przedsiębiorca wskaże inny adres dla doręczeń, lub wniesie o doręczanie

korespondencji na adres wpisany w rejestrze. Nie stanowi takiego wniosku

wpisanie wyłącznie w nagłówku pisma procesowego nazwy przedsiębiorcy z

podaniem adresu siedziby wpisanego do rejestru (niezależnie od tego czy dane te

wynikają z treści pieczątki firmowej, czy też strona je wpisała jako określenie

podmiotu składającego pismo), jeżeli strona nie oświadcza, że rezygnuje z adresu

dla doręczeń. Zmiana adresu dla doręczeń, lub odstąpienie od korzystania z tego

uprawnienia musi wynikać expressis verbis z treści pisma, natomiast wyjaśnienie

wątpliwości co do woli strony działającej bez pełnomocnika procesowego należy do

sądu. Błędne zatem było stanowisko Sądu Apelacyjnego co do zawinienia przez

pozwaną

uchybienia

terminowi

do

wniesienia

wniosku

o

sporządzenie

uzasadnienia, a w konsekwencji także wadliwie odrzucono wniosek.

Uznając zażalenie za uzasadnione, orzeczono jak w sentencji na podstawie

art. 39815 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego

należnych pozwanej orzeczono na podstawie art. 108 § 1 i art. 98 k.p.c. oraz § 6

pkt 6 w zw. z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz

ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę

prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349). Wobec błędnego

oznaczenia strony powodowej jako Skarbu Państwa, podczas gdy jest to instytucja

gospodarki budżetowej, posiadająca osobowość prawną i wpisana do rejestru

przedsiębiorców, orzeczono jak w punkcie pierwszym na podstawie art. 350 § 1 i 2

k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c.