II CZ 123/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 123/06

POSTANOWIENIE

Dnia 15 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

w sprawie z wniosku M.B.

przy uczestnictwie M.G.

o podział majątku,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 15 lutego 2007 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł.

z dnia 3 listopada 2006 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 3 listopada 2006 r. odrzucił skargę

kasacyjną wnioskodawczyni na postanowienie tego Sądu z dnia 29 czerwca

2006 r.,

oddalające

zażalenie

wnioskodawczyni

na

postanowienie

Sądu

Rejonowego z dnia 10 maja 2006 r. o odrzuceniu apelacji ze względu na jej

nieopłacenie.

Wyjaśnił,

że

skarga

kasacyjna

wnioskodawczyni

była

niedopuszczalna.

Zażalenie wnioskodawczyni kwestionujące odrzucenie skargi kasacyjnej jest

bezzasadne.

Przepis art. 5191 §1 k.p.c. dopuszcza w postępowaniu nieprocesowym

skargę kasacyjną – analogicznie jak art. 3981 §1 k.p.c. w procesie - tylko

w odniesieniu do dwóch kategorii proceduralnych postanowień sądu drugiej

instancji kończących postępowanie w sprawach z zakresu prawa osobowego,

rzeczowego i spadkowego - a mianowicie w odniesieniu do kończących

postępowanie w tych sprawach postanowień w przedmiocie odrzucenia wniosku

oraz postanowień w przedmiocie umorzenia postępowania. Postanowienie Sądu

Okręgowego z dnia 29 czerwca 2006 r. nie należało

do żadnej z tych dwóch

kategorii postanowień.

Nie podlegało ono także, jak trafnie zwrócił uwagę Sąd Okręgowy,

zaskarżeniu zażaleniem na podstawie art. 3941 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.,

ponieważ - choć kończące postępowanie w sprawie - zostało wydane w wyniku

rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.

Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji (art. 398 14

w związku z art. 3941 §3 k.p.c.).