II CZ 12/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 12/07

POSTANOWIENIE

Dnia 5 kwietnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Helena Ciepła (przewodniczący)

SSN Antoni Górski

SSN Tadeusz Żyznowski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa D. K. i in. ,

przeciwko Skarbowi Państwa - Lasom Państwowym - Nadleśnictwu P.

o wydanie nieruchomości

i z powództwa wzajemnego Skarbu Państwa - Lasów Państwowych Nadleśnictwa

P. przeciwko D. K. i in. ,

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 5 kwietnia 2007 r.,

zażalenia powódki D. K.

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 18 lipca 2006 r.,

oddala zażalenie i zasądza od powódki D. K. na rzecz

pozwanego Skarbu Państwa kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset

złotych) kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną

powódki D. K. motywując, że w złożonej skardze zawarty został wniosek o przyjęcie

jej do rozpoznania jednakże nie zawiera on uzasadnienia (art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c. i

3986 § 2 k.p.c.).

W złożonym zażaleniu powódka D. K. polemizowała z wyrażonym przez Sąd

drugiej instancji stanowiskiem oraz jego uzasadnieniem i wnosiła o uchylenie

zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na zażalenie powódki pozwany Skarb Państwa Lasy

Państwowe Nadleśnictwo P. wnosiło o oddalenie zażalenia z zasądzeniem

kosztów postępowania zażaleniowego. Pozwany dowodził, że złożona skarga

kasacyjna nie spełnia wymagania określonego w art. 398 4 § 1 § 3 k.p.c. i jako

dotknięta istotnym brakiem zasadnie została przez Sąd Apelacyjny odrzucona.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Ustanowione w art. 3984 § 1 pkt 3 w związku z art. 3989 § 1 k.p.c.

wymagania skargi kasacyjnej oznaczają, że może być przyjęta do rozpoznania

skarga w sprawie w której: występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub

skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący nie nawiązał do treści

wymienionych przesłanek i nie przedstawił w skardze kasacyjnej argumentacji

pozwalającej na wnioskowanie, że co najmniej jedna z przytoczonych przesłanek

została spełniona. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej powódka D. K. wskazała, że

Sądy obu

instancji pominęły pracowników i

byłych

pracowników Lasów

Państwowych pozbawiając ich możliwości obrony swych praw, co wywołało

nieważność postępowania (art. 379 pkt 5 k.p.c.). Odwoływanie się do przebiegu

rozprawy przed Sądem Apelacyjnym i treści sporządzonego protokołu – w celu

uzasadnienia tego zarzutu – prowadzi do jednoznacznie odmiennych ustaleń

i wniosków od przytoczonych w skardze kasacyjnej. Mianowicie w apelacji strona

powodowa stwierdziła „..., że zapewni mieszkańcom przedmiotowego domu cztero

mieszkaniowego, położonego na działce nr numer […] – te same warunki opłaty

najmu co strona pozwana od najemców egzekwuje”.

Treść

zaś

protokołu

dokumentującego

przebieg

rozprawy

przed

Sądem

Apelacyjnym nie potwierdza żadnego z zarzutów skargi kasacyjnej a odwoływanie

się do wniosku powódki o uzupełnienie tego protokołu rozprawy jest chybione skoro

wniosek ten okazał się bezzasadnym (k – 611). Stanowisko Sądu Apelacyjnego

stwierdzające, że skarga kasacyjna jest obarczona nieusuwalnym brakiem nie

pozostaje w sprzeczności – w ustalonych okolicznościach tej sprawy - ze skutkiem

tzw. autoprekluzji i nie łamie ustalonej oraz niepodważalnej reguły nieoceniania

własnego

rozstrzygnięcia.

Treść

skargi

kasacyjnej

wyklucza

możliwość

uwzględnienia zażalenia. Podlega ono – jako bezzasadne – oddaleniu (art. 3941

§ 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.) z zasądzeniem żądanych kosztów postępowania

zażaleniowego (art. 3941 § 3, 39821 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1, art. 108 § 1 zdanie

pierwsze oraz art. 99 k.p.c.).