II CZ 119/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 119/06

POSTANOWIENIE

Dnia 14 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Helena Ciepła (przewodniczący)

SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z wniosku J.F. i M.F.

przy uczestnictwie [...],

o zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 14 lutego 2007 r.,

zażalenia wnioskodawców

na postanowienie Sądu Okręgowego w P.

z dnia 25 kwietnia 2006 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2006 r. Sąd Okręgowy w P. odrzucił

skargę

kasacyjną

wnioskodawców

od

postanowienia

tego

Sądu

z

dnia

13 października 2005 r., stwierdzając, że skarga ta nie czyni zadość wszystkim

wymaganiom przewidzianym w art. 3984 § 1 k.p.c., ponieważ nie zawiera

uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Brak

uzasadnienia, o którym mowa, stanowi natomiast nieusuwalną wadę skargi

kasacyjnej, skutkującą jej odrzuceniem (art. 3986 § 2 w związku z art. 3984 § 1 pkt 3

k.p.c.).

W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawcy zarzucili, że –

wbrew odmiennej ocenie Sądu Okręgowego – wniesiona skarga kasacyjna zawiera

zarówno wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, jak i uzasadnienie tego wniosku.

Wskazali, że uzasadnieniem tym jest fragment rozpoczynający się słowami:

„Powyższe naruszenia....”, a kończący słowami: „.... i jej uwzględnienie” na karcie

180 akt. W konkluzji żalący wnosili o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna – obok oznaczenia

orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem zakresu zaskarżenia,

przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, wniosku o uchylenie lub

uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia

i zmiany – powinna zawierać także wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania i jego uzasadnienie.

Jak wyjaśnił już Sąd Najwyższy, wymaganie przewidziane w art. 398 4 § pkt 3

k.p.c. łączy się ściśle z instytucją tzw. przedsądu, w ramach której Sąd Najwyższy

przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wtedy, gdy zachodzą okoliczności

wymienione w art. 3989 § 1 pkt 1 – 4 k.p.c. Z tej przyczyny uzasadnienie wniosku

o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinno nawiązywać do przesłanek

opisanych w powołanych przepisach (zob. postanowienia Sądu Najwyższego:

z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, niepubl., z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05,

OSNC 2006, nr 4, poz. 75, czy z dnia 21 lipca 2005 r., V CSK 15/05, niepubl.).

W złożonej skardze kasacyjnej zamieszczony został następujący passus,

który, zdaniem żalących, czyni zadość wymaganiu określonemu w art. 398 4 § 1 pkt

3 k.p.c.: „Powyższe naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego

stanowią uchybienia mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem

przyjęcie przez Sąd nieprawidłowych ustaleń w zakresie okoliczności faktycznych

(uwzględniając w szczególności fakt, iż stwierdzenie zasiedzenia ma charakter

deklaratoryjny) wyklucza możliwość ustalenia i stwierdzenia rzeczywistego stanu

prawnego nieruchomości. W tych warunkach a nadto wobec prawomocnego

oddalenia apelacji – wnoszę o przyjęcie niniejszej skargi kasacyjnej i jej

uwzględnienie” (k. 180). Przytoczony fragment tekstu – wbrew odmiennym

zapatrywaniom żalących – nie może być uznany za spełnienie obowiązku

wynikającego z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. co najmniej z dwóch powodów. Po

pierwsze, samo odwołanie się do uzasadnienia podstaw kasacyjnych nie stanowi

spełnienia obowiązku określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Po drugie,

przytoczone twierdzenia żalących nie nawiązują do żadnej z przesłanek opisanych

w art. 3989 § 1 pkt 1 – 4 k.p.c.

Brak w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, a także

brak odpowiadającego ustawowym wymaganiom uzasadnienia tego wniosku są –

jak wynika z art. 3986 § 2 k.p.c. – brakami nieusuwalnymi, powodującymi

odrzucenie skargi kasacyjnej przez sąd drugiej instancji.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy na zasadzie art. 398 14 w związku

z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw.