II CZ 117/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 117/11

POSTANOWIENIE

Dnia 15 grudnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa M. G. - prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą

Studio Projektu Budowlanego "F." w P.

przeciwko Powiatowi Ś.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2011 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 16 czerwca 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd drugiej instancji postanowieniem z dnia 16 czerwca 2011 r. (k. 322)

odrzucił skargę kasacyjną powoda zaskarżającą wyrok w części oddalającej

apelację powoda w zakresie żądania zasądzenia kwoty 11.648 zł.

Sąd

odwoławczy

uzasadnił

odrzucenie

skargi

kasacyjnej

jej

niedopuszczalnością z powodu zbyt niskiej wartości przedmiotu zaskarżenia we

wskazanej kwocie 11.648 zł (k. 303-305), a więc poniżej progu przesądzającego

o dopuszczalności skargi kasacyjnej, określonego w art. 3982 § 1 k.p.c. w sprawie

cywilnej o prawa majątkowe.

W zażaleniu powód wywodzi, że z mocy art. 398 2 k.p.c. w sprawach zakresu

prawa pracy o dopuszczalności skargi kasacyjnej przesądza wartość przedmiotu

zaskarżenia przekraczająca kwotę 10.000, a powód dochodził roszczenia na

podstawie art. 120 § 1 kodeksu pracy, który jest podstawą odpowiedzialności

odszkodowawczej pracodawcy wobec osoby trzeciej z tytułu szkody wyrządzonej

przez pracownika

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Wbrew stanowisku żalącego, sprawa niniejsza nie jest sprawą z zakresu

prawa pracy, lecz sprawą z zakresu prawa cywilnego o zapłatę wynagrodzenia

dochodzonego pomiędzy stronami dwóch umów o opracowanie dokumentacji

projektowo-kosztorysowej, zawartych w dniu 23 lutego 2007 r. i w dniu 5 marca

2007 r. pomiędzy stronami niniejszego sporu.

Sąd drugiej instancji wyrokiem reformatoryjnym uwzględnił powództwo do

wysokości połowy wynagrodzenia z obu umów, tj. do kwoty 19.093 zł, umorzył

postępowanie co do kwoty 13.176 zł, a w pozostałej części oddalił apelację

powoda, tj. w zakresie żądania zasądzenia kwoty 11.648 zł (k. 290-295), która

stanowiła następnie wartość przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej.

Sprawa niniejsza nie była jednak sprawą, w której powód jako osoba trzecia

dochodził

od

pozwanego

pracodawcy

naprawienia

szkody

wyrządzonej

powodowi przez

pracownika

pozwanego

przy

wykonywaniu

przez

niego

obowiązków pracowniczych, lecz sprawą o zapłatę wynagrodzenia dochodzonego

pomiędzy kontrahentami dwóch umów o opracowanie dokumentacji projektowokosztorysowej. Wobec powyższego sprawy tej nie można kwalifikować jako sprawy

z zakresu prawa pracy lecz jako sprawę cywilną o zapłatę, w której

wartość przedmiotu zaskarżenia przekraczająca kwotę 50.000 zł przesądza

o dopuszczalności skargi kasacyjnej z mocy art. 3982 § 1 k.p.c

Wobec powyższego Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako bezzasadne,

działając na podstawie art. 39814 k.p.c. w z w. z art. 3941 § 3 k.p.c.