II CZ 115/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 115/06

POSTANOWIENIE

Dnia 11 stycznia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Gerard Bieniek (przewodniczący)

SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

SSN Barbara Myszka

w sprawie

z powództwa

Grupy Inwestycyjnej W.

spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością w P.

przeciwko E.S. Spółce Akcyjnej w K.

o uchylenie wyroku sądu polubownego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 11 stycznia 2007 r.,

zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 29 sierpnia 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd

Apelacyjny

postanowieniem

z

dnia

sierpnia

odrzucił skargę kasacyjną powódki Grupy Inwestycyjnej W. Sp. z o.o.

2006

r.

z

powodu nieuiszczenia opłaty od skargi w części nieobjętej wnioskiem o zwolnienie

od kosztów sądowych. W zażaleniu powódka wniosła o uchylenie

w całości

zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powódka zaskarżyła wyrok sądu drugiej instancji skargą kasacyjną, w której

zamieściła również wniosek o zwolnienie jej od kosztów opłaty sądowej od skargi

kasacyjnej w kwocie przewyższającej 10.000 zł. Sąd Apelacyjny wskazał, że skoro

powódka nie uiściła w ustawowym terminie opłaty od skargi kasacyjnej w części nie

objętej wnioskiem o zwolnienie od tej opłaty, to skarga podlega odrzuceniu na

podstawie art. 1302 § 3 k.p.c.

Wbrew odmiennemu zapatrywaniu skarżącej należy uznać, że wniosek

o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych uchyla jedynie obowiązek

uiszczenia przy wniesieniu pisma tej części opłaty, która jest przedmiotem

zwolnienia od kosztów. Za aktualny należy uznać pogląd wyrażony jeszcze na

gruncie ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych (tekst jedn. Dz.U z 2002 r., Nr 9, poz. 88 ze zm.), zgodnie z którym

wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych przerywa bieg terminu do uiszczenia

opłaty sądowej, jednakże - gdy strona wnosi jedynie o częściowe zwolnienie od

tych kosztów - to przerwanie biegu terminu dotyczy tylko części opłaty objętej

wnioskiem (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 23 czerwca 2005 r., III CZ

52/05, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z 24 sierpnia 2005 r., II CZ

75/05, Biul. SN 2005/10/15, postanowienie Sądu Najwyższego z 6 czerwca 2006 r.,

II CZ 39/06, niepubl). Rozwiązanie to jest zgodne z założeniem, że przepisy

obecnie obowiązującej ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych

w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) służyć mają

przyspieszeniu

i

usprawnieniu

postępowania

sądowego,

w

tym

również

w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych. Niezależnie od uwzględnienia lub

nieuwzględnienia żądania dotyczącego zwolnienia skarżącej od opłaty sądowej

w kwocie przewyższającej 10.000 zł powódka była zobowiązana do uiszczenia

opłaty od tej części skargi, która nie została objęta stosownym wnioskiem.

Okoliczność, że w analogicznej sytuacji ten sam Sąd Apelacyjny oraz Sąd

Okręgowy zajęły odmienne stanowisko, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia

zażalenia.

Skutki

nieuiszczenia

opłat

od

środków

odwoławczych

wnoszonych

przez profesjonalnych pełnomocników określa art. 1302 § 3 k.p.c. Zgodnie z tym

przepisem sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty wniesione przez

adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego środki odwoławcze lub

środki zaskarżenia (apelację, zażalenie, skargę kasacyjną, skargę o stwierdzenie

niezgodności

z prawem

prawomocnego

orzeczenia,

sprzeciw od

wyroku

zaocznego, zarzuty od nakazu zapłaty, skargę na orzeczenie referendarza

sądowego) podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od

wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia.

Z powyższych względów zażalenie podlega oddaleniu (art. 398 14 i 3941 § 3

k.p.c.).

jz