II CZ 114/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 114/06

POSTANOWIENIE

Dnia 11 stycznia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Gerard Bieniek (przewodniczący)

SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

SSN Barbara Myszka

w sprawie skargi S. L.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w P. z dnia 31 grudnia 2004 r.,

wydanego w sprawie ze skargi S. L.

przy uczestnictwie Gminy B.

o wznowienie postępowania w sprawie I Ns …/69

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 11 stycznia 2007 r.,

zażalenia skarżącego

na postanowienie Sądu Okręgowego w P.

z dnia 23 sierpnia 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2006 r. Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie

powoda S. L. na postanowienie z 28 lipca 2006 r. o odrzuceniu zażalenia na

postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, a to z powodu nieuiszczenia należnej opłaty sądowej.

W zażaleniu na to postanowienie powód wniósł o jego uchylenie. Zarzucił

naruszenie art. 99 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Ustawodawca obejmując zażalenie do Sądu Najwyższego przymusem

adwokacko-radcowskim (art. 3941 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.), postawił temu

środkowi odwoławczemu wysokie wymagania profesjonalne, wśród których jest

prawidłowe, zwięzłe, zawierające argumentację jurydyczną, uzasadnienie wniosku

(por. postanowienie SN z dnia 18 kwietnia 2001 r., III CZ 12/01, niepubl.).

Jakkolwiek zażalenie powoda nie zawiera wyraźnego uzasadnienia zarzutu, to

należy stwierdzić, że opiera się ono na twierdzeniu powoda, iż zażalenie nie

podlega opłacie jako oczywiście uzasadnione (art. 99 u.k.s.c.).

Zgodnie z art. 19 ust. 3 pkt 2 u.k.s.c. od zażalenia przedmiocie środka

zaskarżenia pobiera się piątą część opłaty, chyba że przepis szczególny stanowi

inaczej. Stosowna opłata pobierana jest także od zażalenia w przypadku

twierdzenia przez stronę o jego oczywistej zasadności (art. 99 u.k.s.c.). Od

powyższego obowiązku nie zwalnia samo powołanie się na oczywistą zasadność

tego zażalenia (por. postanowienie SN z 5 października 2006 r., IV CZ 70/06,

niepubl.), gdyż ocena w tym przedmiocie należy do sądu.

Oznacza to, że w świetle obowiązującej ustawy o kosztach sądowych

w sprawach cywilnych, powód uchybił obowiązkowi uiszczenia stosownej opłaty

od zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 23 sierpnia 2006 r.

Skutki

nieuiszczenia

opłat

od

środków

odwoławczych

wnoszonych

przez profesjonalnych pełnomocników określa art. 1302 § 3 k.p.c. Stosownie

do tego przepisu sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty wniesione przez

profesjonalnego pełnomocnika środki odwoławcze lub środki zaskarżenia (apelację,

zażalenie, skargę kasacyjną, skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, sprzeciw od wyroku zaocznego, zarzuty od nakazu

zapłaty, skargę na orzeczenie referendarza sądowego) podlegające opłacie

w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości

przedmiotu zaskarżenia.

Z powyższych względów zażalenie podlega oddaleniu (art. 398 14 i 3941 § 3

k.p.c.).

db