II CZ 109/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 109/11

POSTANOWIENIE

Dnia 7 grudnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa P. W.

przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń - Spółce Akcyjnej w W.

z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej W. R.

o zadośćuczynienie, rentę i ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 7 grudnia 2011 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie o kosztach

zawarte w pkt. III wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 7 kwietnia 2011 r.,

oddala

zażalenie

i

nie

postępowania zażaleniowego.

obciąża

skarżącego

kosztami

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2011 r. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu

Okręgowego z dnia 28 października 2010 r. w sprawie o zadośćuczynienie, rentę i

ustalenie, między innymi w ten sposób, że podwyższył zasądzone kwoty oraz ze

względu na sytuację życiową powoda i jego stan inwalidztwa, nie obciążył go

kosztami procesu w zakresie, w jakim przegrał spór w postępowaniu apelacyjnym

(art. 102 k.p.c.).

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w tym zakresie pozwany zaskarżył

zażaleniem zarzucając, że jest ono niedopuszczalne, z uwagi na wyjątkowy

charakter art. 102 k.p.c. Zarzucił naruszenie art. 98 k.p.c. poprzez jego

niezastosowanie. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie

sprawy do ponownego rozpoznania, oraz zasądzenie od powoda na rzecz

pozwanego

zwrotu

kosztów

postępowania

zażaleniowego

według

norm

przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 102 k.p.c., w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd

może w ogóle nie obciążyć kosztami strony przegrywającej. W orzecznictwie Sądu

Najwyższego podkreśla się, że o nieobciążeniu strony przegrywającej kosztami

procesu sąd orzeka na podstawie okoliczności konkretnej sprawy uzasadniających

ocenę, że chodzi o „wypadek szczególnie uzasadniony". Skorzystanie z możliwości

zastosowania tego przepisu, ustawodawca pozostawia swobodnej ocenie sądu.

Jak wskazał Sąd Najwyższy (m. in. postanowienia SN z dnia 3 grudnia 2007 r.,

I CZ 110/07 i z dnia 1 października 2010 r., I CZ 142/10 nie publikowane) kwestia

trafności

i

zasadności

skorzystania

z

tego

uprawnienia,

co

do

zasady

podlega kontroli sądu odwoławczego, jednak ewentualna zmiana zaskarżonego

orzeczenia o kosztach powinna mieć w takim wypadku charakter wyjątkowy,

do czego

- na tle motywów postanowienia

zażalenia brak jest podstaw.

oraz uzasadnienia

wniesionego

Z tych względów, na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.,

a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 102 k.p.c. w zw. z art. 391

§ 1 i art. 39821 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.