II CZ 107/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 107/05

POSTANOWIENIE

Dnia 8 grudnia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Tadeusz Domińczyk

SSN Marian Kocon

w sprawie z wniosku (…) Banku Spółki Akcyjnej Oddziału Regionalnego w Ł.,

Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w W. i P. K. przeciwko

Z. K. i Z. K. o egzekucję z nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w

Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2005 r., zażalenia dłużnika Z. K. na postanowienie Sądu

Okręgowego w Ł. z dnia 20 lipca 2005 r., sygn. akt III Cz (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd drugiej instancji postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2005 r. oddalił zażalenie

dłużnika na postanowieniem Sądu Rejonowego, którym udzielono przybicia.

Postanowienie Sądu odwoławczego dłużnik zaskarżył skargą kasacyjną nazwaną

„kasacją”. Sąd ten postanowieniem z dnia 20 lipca 2005 r. odrzucił skargę kasacyjną na

podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., uznając ją za niedopuszczalną.

W zażaleniu na ostatnio wymienione postanowienie dłużnik wywodzi, że skarga

kasacyjna powinna być przyjęta, gdyż przepisy dotychczasowe stosuje się tylko do

złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczeń wydanych przed dniem 6 lutego 2005 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie

odpowiada

prawu

pomimo

braku

wskazania

w

jego

uzasadnieniu

podstawy

przesądzającej o uznaniu skargi kasacyjnej za niedopuszczalną. Rację ma Sąd

odwoławczy twierdząc, że dłużnik złożył skargę kasacyjną, a nie kasację, skoro

zaskarżono orzeczenie Sądu drugiej instancji wydane w dniu 12 kwietnia 2005 r.

Przepisy mające za przedmiot regulacji pierwszy z wymienionych środków zaskarżenia

stanowią zatem podstawę do dokonania oceny jego dopuszczalności.

W postępowaniu egzekucyjnym przepisem tym jest art. 767 4 § 2 k.p.c., w myśl

którego na postanowienie Sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia

skarga kasacyjna nie przysługuje. Ponieważ dłużnik zaskarżył skargą kasacyjną

postanowienie, o którym stanowi art. 7674 § 2 k.p.c., przeto przepis ten uzasadniał

uznanie skargi kasacyjnej za niedopuszczalną przez Sąd drugiej instancji.

Z powyższych względów zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, wobec

czego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji działając na podstawie art. 39814 k.p.c.

znajdującego odpowiednie zastosowanie z mocy art. 3941 § 3 k.p.c.