II CZ 105/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 105/10

POSTANOWIENIE

Dnia 28 października 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z wniosku Z. D.

przy uczestnictwie Ka. D.

o podział majątku wspólnego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 października 2010

r.,

zażalenia uczestniczki postępowania

na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 29 kwietnia 2010 r., sygn. akt II Ca

(…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy oddalił wniosek

uczestniczki postępowania - K. D. o przyznanie od wnioskodawcy kosztów zastępstwa

prawnego w postępowaniu kasacyjnym. Sąd ten stwierdził, że pełnomocnik uczestniczki,

reprezentujący ją przed sądami meriti, nie wykazał skutecznego umocowania tej

uczestniczki do reprezentowania jej przed Sądem Najwyższym po wniesieniu złożenia

odpowiedzi na skargę kasacyjną wnioskodawcy.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik uczestniczki wnosił o jego zmianę i

przyznanie od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki postępowania kosztów zastępstwa

prawnego w postępowaniu kasacyjnym oraz kosztów zainicjowanego postępowania

zażaleniowego. Wyjaśnił, że zaskarżone postanowienie jest sprzeczne z istotnymi

ustaleniami Sądu z treścią zebranego materiału w sprawie i narusza przepis art. 91

k.p.c. o zakresie pełnomocnictwa procesowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wnoszący

zażalenie

pełnomocnik

uczestniczki

postępowania

utrzymuje,

że uzyskał umocowanie do występowania przed Sądem Najwyższym w postępowania

kasacyjnym i jego działanie [m.in. złożenie odpowiedzi na skargę kasacyjną i wniosku o

przyznanie od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki kosztów zastępstwa procesowego;

art. 203 § 3 k.p.c, k. (…) akt] wywołało odpowiednie skutki procesowe dla uczestniczki

postępowania.

Stanowisko takie nie jest uzasadnione. Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2010 r.

pełnomocnik

uczestniczki

postępowania

został

zobowiązany

do

„uzupełnienia

pełnomocnictwa przez wskazanie, czy jest to pełnomocnictwo do reprezentowania

uczestniczki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym” [k. (…)]. Z treści złożonego

pełnomocnictwa z dnia 10 lutego 2010 r. istotnie bowiem nie wynikało to, że obejmowało

ono także postępowanie kasacyjne przed Sądem Najwyższym. Sąd drugiej instancji

trafnie uznał, że ze złożonego w dniu 8 marca 2010 r. dokumentu, zawierającego

oświadczenie

pełnomocnika

uczestniczki

postępowania,

również

nie

wynika

upoważnienie do reprezentowania uczestniczki w postępowaniu kasacyjnym przed

Sądem Najwyższym. Była to decydująca i zarazem wystarczająca przyczyna oddalenia

wniosku uczestniczki o przyznanie jej kosztów zastępstwa procesowego na podstawie

art. 203 § 3 k.p.c. (umocowanie w istocie nie zostało skutecznie udzielone w

omawianym zakresie). Odpowiednie pełnomocnictwo zostało złożone dopiero w toku

postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym, co pozwoliło występować

pełnomocnikowi uczestniczki w toku tego postępowania.

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie uczestniczki

postępowania jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).