II CZ 103/17 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 103/17 POSTANOWIENIE Dnia 8 lutego 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk (przewodniczący)‎SSN Marian Kocon (sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku Z. N.‎przy uczestnictwie A. B.‎o zniesienie współwłasności nieruchomości,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lutego 2018 r.,‎zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł.‎z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt III Ca (...) (III WSC (...)), oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy w Ł. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy Z. N. od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł., w sprawie z udziałem A. B., o zniesienie współwłasności nieruchomości.W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o jego uchylenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności i działu spadku, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych.

Sąd Okręgowy wskazał, że wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji została określona na kwotę 131.500,63 zł, zatem skarga kasacyjna nie przysługuje. Żalący kwestionuje stanowisko Sądu podkreślając, że wartość przedmiotu zaskarżenia została w apelacji podana błędnie. Zarzucił, że apelacją objęto zarówno rozstrzygnięcie w przedmiocie spłaty na rzecz uczestniczki w wysokości 131.500,63 zł jak i oddalenie wniosku o złożenie przez uczestniczkę oświadczenia woli o przeniesieniu własności udziału w nieruchomości.Tak sformułowane zarzuty zażalenia nie mogły zostać uwzględnione.

Żalący pomija, że żądania wskazane w zażaleniu dotyczą tego samego przedmiotu majątkowego. Stanowią jedynie różne warianty kwestionowania przyjętego przez sąd sposobu zniesienia współwłasności nieruchomości. Nawet ich łączne przytoczenie nie wpływa zatem na wartość interesu wnioskodawcy, sprowadza się bowiem do zakwestionowania obowiązku zapłaty na rzecz uczestniczki kwoty 131.500,63 zł.Z tego względu Sąd Okręgowy trafnie przyjął, że skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.).

Zażalenie należy zatem oddalić.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu.jw