II CZ 101/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 101/11

POSTANOWIENIE

Dnia 19 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Bogumiła Ustjanicz

SSA Agnieszka Piotrowska

w sprawie z powództwa R. M.

przeciwko R. H.

o alimenty,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 19 października 2011 r.,

zażalenia pozwanego

na postanowienie o kosztach

zawarte w pkt III i IV wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 5 kwietnia 2011 r.,

1.

2. oddala zażalenie w części zaskarżającej rozstrzygnięcie

zawarte w pkt III wyroku Sądu Okręgowego z dnia 5

kwietnia 2011 r. oraz odrzuca zażalenie w pozostałej

części,

zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 120 (sto

dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem zawartym w punktach III I IV wyroku z dnia

5 kwietnia 2011 r. Sąd Okręgowy zasądził od pozwanego R. H. na rzecz powódki

R. M. kwotę 240 zł tytułem zwrotu części kosztów zastępstwa procesowego w

postępowaniu apelacyjnym oraz nakazał ściągnąć od pozwanego na rzecz Skarbu

Państwa – Sądu Rejonowego w P. kwotę 120 zł tytułem części nieuiszczonej opłaty

od apelacji.

W zażaleniu pełnomocnik pozwanego wniósł o uchylenie zaskarżonego

postanowienia i odstąpienie od obciążania pozwanego kosztami postępowania

apelacyjnego. Podniósł, że w konkretnym przypadku pozwanego zachodzą

przesłanki do zastosowania art. 102 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W wypadkach szczególnie uzasadnionych, na podstawie art. 102 k.p.c.,

Sąd może zasądzić od strony przegrywającej część kosztów procesu albo nie

obciążać jej kosztami w ogóle. W orzecznictwie precyzuje się pojęcie „wypadku

szczególnie uzasadnionego”, tym niemniej ocena, czy w sprawie zachodzi wypadek

szczególnie uzasadniony należy do swobodnej decyzji sądu ze względu na

konieczność

zapewnienia

poczucia

sprawiedliwości

oraz

realizacji

zasady

słuszności.

Chociaż kwestia trafności i zasadności skorzystania z tego uprawnienia

podlega, co do zasady, kontroli Sądu wyższego rzędu, to jednak ewentualna

zmiana zaskarżonego postanowienia o kosztach powinna ograniczać się do

sytuacji wyjątkowych (zob. m. in. postanowienia SN z dnia 3 grudnia 2007 r., I CZ

110/07 nie publ. i z dnia 1 października 2010, I CZ 142/10 nie publ.).

W

uzasadnieniu

wniesionego

zażalenia

nie

zostały

przedstawione

okoliczności i argumenty, które usprawiedliwiałyby żądanie zastosowania art.102

k.p.c.

Wobec powyższego zażalenie należało oddalić (art. 398 14 w zw. z art. 3941

§ 3 k.p.c.).

W części odnoszącej się do nakazania przez Sąd Okręgowy ściągnięcia od

pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwoty 120 zł tytułem nieuiszczonej opłaty od

apelacji, zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne (art. 373 w zw. z art.

39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.). Przyjąć bowiem należy, że regulacja zawarta w art.

3941 § 1 pkt 2 k.p.c. dotyczy jedynie kosztów rozliczanych między stronami.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art.

98 § 3 i art. 99 w zw. z art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.