II CZ 10/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 10/07

POSTANOWIENIE

Dnia 15 marca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z powództwa P.M.

przeciwko R.S. i A.M.

o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 15 marca 2007 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 21 grudnia 2006 r. odrzucił apelację

powoda wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 25 września 2006 r. Powód

był zwolniony w całości od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, apelację od

wyroku pierwszej instancji złożył reprezentujący go pełnomocnik z urzędu.

Pełnomocnik ten uiścił opłatę od apelacji na wezwanie Sądu po upływie terminu do

wniesienia apelacji, tj. po dniu 23 listopada 2006 r. W związku z tym, że do

wniesionej apelacji miały zastosowanie przepisy ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.

o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. nr 167, poz. 1398), a opłata

podstawowa jest opłatą w wysokości stałej w rozumieniu art. 130 2 § 3 k.p.c.,

nieuiszczenie tej opłaty łącznie z apelacją lub w terminie przewidywanym do

wniesienia

apelacji

przez

stronę

reprezentowaną

przez

profesjonalnego

pełnomocnika, powoduje odrzucenie apelacji (art. 373 k.p.c.).

W zażaleniu powoda domagano się uchylenia zaskarżonego postanowienia

z dnia 21 grudnia 2006 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W apelacji złożonej przez pełnomocnika powoda zawarty został także

wniosek o zwolnienie powoda od opłaty od tego środka odwoławczego (k. 177 akt).

Zarządzeniem z dnia 28 listopada 2006 r. wezwano stronę powodową do

wniesienia opłaty podstawowej od apelacji (w wysokości 30 zł). Stwierdzono w nim

jednocześnie to, że powód zwolniony został od kosztów sądowych (k. 176 i k. 11

akt sprawy). Opłata ta została uiszczona w dniu doręczenia pełnomocnikowi

powoda wspomnianego wezwania (k. 176 v i 191 akt sprawy), tj. w dniu 6 grudnia

2006 r. Nastąpiło to po upływie terminu przewidzianego dla wniesienia apelacji

(ostatni dzień tego terminu – 23 listopada 2006 r.; doręczenie stronie wyroku Sądu

pierwszej instancji wraz z uzasadnieniem nastąpiło w dniu 9 listopada 2006 r.,

k. 175 akt sprawy).

Postanowieniem z dnia 28 listopada 2006 r. Sąd Okręgowy umorzył

postępowanie wywołane wnioskiem powoda o zwolnienie go od kosztów sądowych,

ponieważ powód uzyskał już takie zwolnienie w dniu 19 grudnia 2002 r. i składanie

kolejnych wniosków przedmiocie zwolnienie od kosztów sądowych było zbędne.

Należy zwrócić uwagę na to, że apelacja wniesiona została przez

pełnomocnika powoda (k. 177 akt). Zgodnie z art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca

2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. nr 167, poz. 1398 ze

zm.), miały zastosowanie przepisy tej ustawy. Strona powodowa była zwolniona od

kosztów sądowych (k. 11 akt sprawy). Toteż zamieszczony w apelacji wniosek

o

zwolnienie

tej

strony

od

opłat

od

tego

środka

odwoławczego

był

bezprzedmiotowy. Zwolnienie od kosztów miało ten skutek, że powinna zostać

uiszczona od apelacji opłata podstawowa w wysokości 30 zł (art. 100 ust. 2 i art.

14 ust. 3 ustawa z 28 lipca 2005 r.). Skoro apelacja została wniesiona przez

pełnomocnika powoda, opłata od apelacji powinna być uiszczona w dacie

wniesienia apelacji lub w terminie przewidzianym do wniesienia apelacji, tj. do dnia

23 listopada 2006 r. (por. k. 175 akt sprawy). Nie ma przy tym żadnego znaczenia

to, że pełnomocnika powoda wezwano do uiszczenia opłaty podstawowej na

podstawie zarządzenia z dnia 28 listopada 2006 r. (k. 176, 189 akt) i umorzono

postępowanie wywołane wniesieniem wniosku o zwolnienie od opłaty od apelacji

(k. 187 – 188 akt). Ostatecznie opłata taka została wniesiona w dniu 6 grudnia

2006 r. (k. 176 v, 191 akt). Skoro strona powodowa była zwolniona od kosztów

sądowych (k. 11), a jej pełnomocnik wiedział o takim zwolnieniu (we wniosku

o uzasadnienie wyroku znalazła się też informacja o tym, że powód korzysta ze

zwolnienia, k. 134 akt), to brak podstaw do przyjmowania stanowiska, iż w razie

bezprzedmiotowego ponowienia wniosku o

zwolnienie od kosztów sądowych

i umorzenie przez sąd postępowania wywołanego takim wnioskiem, dochodzi do

odsunięcia obowiązku zapłaty opłaty podstawowej z art. 14 ust. 3 ustawy z dnia

28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych do czasu wezwania strony do uiszczenia

takiej opłaty.

W tej sytuacji należało uznać zaskarżone postanowienie za prawidłowe.

Nieuzasadnione zażalenie powoda podlegało zatem oddaleniu (art. 3941 § 3 k.p.c.

w zw. z art. 39814 k.p.c.).