Legislator Case Law & Legislation
II CZ 10/06 AI generated

II CZ 10/06 · Sąd Najwyższy

Case Number II CZ 10/06
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

skargę kasacyjną G. M spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, wniesioną od postanowienia tego sądu z dnia 25 maja 2005 r. o oddaleniu skargi o wznowienie

Legislator headnote

AI generated

art. 3984 § 1 k.p.c, art. 130 § 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3986 § 2 k.p.c, art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c, art. 385 k.p.c; II CZ 10/06 · Sąd Najwyższy: skargę kasacyjną G. M spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, wniesioną od postanowienia tego sądu z dnia 25 maja 2005 r. o oddaleniu skargi o wznowienie

Keywords

AI generated
art. 3984 § 1 k.p.c art. 130 § 1 k.p.c art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c art. 3986 § 2 k.p.c art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c art. 385 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3984 § 1 k.p.c
przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 130 § 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
poprzestać na przytoczeniu treści art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., ale obowiązany jest do
art. 3986 § 2 k.p.c
skutkujący jej odrzucenie na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej na podstawie art. 385 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 10/06

POSTANOWIENIE

Dnia 3 marca 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

SSA Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem

Sądu Okręgowego w P. z dnia 18 listopada 2003 r.,

z wniosku B. S., P. J. i J. S.

przy uczestnictwie W. Zrzeszenia Handlu i Usług w P.

o zniesienie współwłasności nieruchomości,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 3 marca 2006 r.,

zażalenia skarżącego G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

w P.na postanowienie Sądu Okręgowego w P.

z dnia 25 listopada 2005 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 25 listopada 2005 r. Sąd Okręgowy w P. odrzucił

skargę kasacyjną G. M spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, wniesioną od

postanowienia tego sądu z dnia 25 maja 2005 r. o oddaleniu skargi o wznowienie

postępowania.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd Okręgowy wskazał, że opisana skarga

kasacyjna nie spełnia żadnego z wymagań przewidzianych w art. 398 4 § 1 k.p.c.

W pisemnym uzasadnieniu podkreślono następujące wady skargi: brak wskazania,

czy oznaczone w skardze orzeczenie jest zaskarżone w całości, czy w części; brak

oznaczenia wraz z podstawą kasacyjną błędu popełnionego przez sąd przy

wydaniu orzeczenia, czy to przez błędną wykładnię prawa materialnego, czy też

niewłaściwe jego zastosowanie i podanie uzasadnienia przemawiającego za inną

interpretacją; pominięcie

wraz

z

jego

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

uzasadnieniem

obejmującym

wywód

prawny

pozwalający

zakwalifikować skargę do rozpoznania.

Na

to

postanowienie

zażalenie

złożyła

G. spółka

z ograniczoną

odpowiedzialnością, która odnosząc się kolejno do wytkniętych przez sąd uchybień

podniosła, że :

-

wskazanie zakresu zaskarżenia wynika z wniosku o uchylenie w całości

zaskarżonego postanowienia,

-

na stronie pierwszej skargi kasacyjnej zostały przytoczone podstawy

kasacyjne a ich uzasadnienie znajduje się w uzasadnieniu całej skargi,

-

wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej został sformułowany, a jego

uzasadnienie znajduje się w uzasadnieniu całej skargi.

Ponadto zdaniem spółki skarga czyni zadość wszystkim ogólnym wymaganiom

pisma procesowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem prawnym ukierunkowanym na

badanie zgodności z prawem prawomocnych orzeczeń Sądu drugiej instancji.

Dlatego ustawa stawia skardze kasacyjnej surowe wymagania, wyliczone w art.

3984 § 1 k.p.c., które stanowią elementy konstrukcyjne skargi. Skarga kasacyjna

bez

któregokolwiek

z

tych

elementów

jest

dotknięta

brakiem

istotnym,

powodującym jej odrzucenie a limine, bez wzywania do uzupełnienia w trybie art.

130 § 1 k.p.c. (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.).

Z wyraźnie wyartykułowanych przez Sąd Okręgowy wad skargi kasacyjnej,

na pierwszym miejscu wymienia się brak wskazania zakresu zaskarżenia

postanowienia o oddaleniu skargi o wznowienie postępowania. Rację ma Sąd

Okręgowy stwierdzając, że skarga nie zawiera wprost wskazania, czy zaskarża się

postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 25 maja 2005 r. w całości, czy w

odpowiedniej części. Jednak nie jest to wystarczający argument do odrzucenia

skargi z tej przyczyny, jeśli uwzględni się zawarty we wstępnej części skargi

wniosek o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia. Na tej podstawie

można jednoznacznie ustalić - odpowiadający temu wnioskowi

- zakres

zaskarżenia.

Natomiast trafnie Sąd Okręgowy ocenił wady skargi w zakresie przytoczenia

podstaw kasacyjnych. Nie spełnia bowiem wymagania z art. 398 4 § 1 pkt 2 k.p.c.

powołanie się na opisowo przedstawione uchybienia sądu, bez wskazania

konkretnych przepisów prawa procesowego, które zostały w ten sposób naruszone.

Według

utrwalonego

w

orzecznictwie

Sądu

Najwyższego

poglądu

przytoczenie podstawy poprzednio kasacji a obecnie skargi kasacyjnej wymaga

wskazania konkretnych przepisów, których naruszenie zarzuca skarżący (z licznych

orzeczeń dotyczących tej kwestii można wymienić wyrok Sądu Najwyższego z dnia

7 kwietnia 2004 r. III KRS 2/04 OSNP 2005, nr 3, poz. 48, z dnia 20 maja 2003 r.

III CKN 1214/00 system informacji prawniczej lex 109436, postanowienie

Najwyższego z dnia 10 maja 2002 r. III CKN 1310/00 system informacji prawniczej

lex 54502).

Kolejną przyczyną odrzucenia skargi kasacyjnej przez Sąd Okręgowy było

pominięcie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z jego uzasadnieniem.

Ponieważ w części wstępnej skargi kasacyjnej zawarty jest wniosek o przyjęcie

skargi kasacyjnej, co słusznie podnosi się w zażaleniu, pozostaje do rozważenia

dopełnienie obowiązku

jego

uzasadnienia. Według wyjaśnień

skarżącego,

uzasadnienie wniosku przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania znajduje się w

uzasadnieniu całej skargi. Tam też wskazane zostało istotne zagadnienie prawne,

wymagające rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy.

Odrębne uregulowanie dwóch wymagań skargi kasacyjnej tj. przytoczenia

podstaw

skargi

i

jej

uzasadnienia

oraz

przedstawienia

okoliczności

uzasadniających rozpoznanie skargi świadczy o tym, że obie te kategorie nie są

równoważne i wymagają oddzielnego uzasadnienia. Obowiązek uzasadnienia

rozpoznania skargi kasacyjnej wiąże z instytucją

„przedsądu” (art. 389 9 k.p.c.)

a w konsekwencji z rolą i zadaniami Sądu Najwyższego jako sądu kasacyjnego

(patrz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2004 r. II CZ 142/04

system informacji prawniczej lex 146412). Argumentacja uzasadnienia wniosku

o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinna zatem nawiązywać do

przesłanek

„przedsądu”. Jeżeli przyczyną rozpoznania skargi jest wystąpienie

istotnego zagadnienia prawnego, to wówczas składający skargę nie może

poprzestać na przytoczeniu treści art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., ale obowiązany jest do

sformułowania tego zagadnienia. Nie uczynił tego autor ocenianej skargi

kasacyjnej.

Konkludując

uzasadnienie

podstaw

skargi

kasacyjnej

wskazał

wprawdzie na pojawienie się istotnego zagadnienia prawnego, jednak tego

zagadnienia nie zdefiniował.

Złożenie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, bez jego

oddzielnego uzasadnienia stanowi kolejny, nieusuwalny brak skargi kasacyjnej

skutkujący jej odrzucenie na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. Wymagania

przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. nie zastępuje odwołanie się przez

skarżącą do uzasadnienia podstaw kasacji, zwłaszcza jeśli uwzględni się wcześniej

wytknięte uchybienia w zakresie tego odrębnego, koniecznego elementu skargi

kasacyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r.

II CZ 102/62 system informacji prawniczej lex 57231, oraz cyt. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 14 grudnia 2004 r.).

Z tych wszystkich względów uznać należy, iż opisane wady konstrukcyjne

skargi kasacyjnej usprawiedliwiały jej odrzucenie przez Sąd Okręgowy.

Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej na podstawie art. 385 k.p.c.

w związku z art. 3941 § 3, 39821 k.p.c.

db