II CSKP 491/24 · Sąd Najwyższy

II CSKP 491/24 POSTANOWIENIE 31 stycznia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz na posiedzeniu niejawnym 31 stycznia 2025 r. w Warszawie‎na skutek skargi kasacyjnej Bank w W.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z 24 listopada 2022 r., I ACa 757/22,‎w sprawie z powództwa K.L. i J.L.‎przeciwko Bank w W.‎o ustalenie, 1) umarza postępowanie, 2) zasądza od Bank w W. na rzecz K.L. i J.L. kwotę 2700 (słownie: dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia orzeczenia pozwanej do dnia zapłaty, 3) przekazuje wniosek Bank w W. o zwrot odpowiedniej części opłaty od skargi kasacyjnej Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 24 listopada 2022 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w sprawie z powództwa K.L. i J.L. przeciwko Bank W. o ustalenie, na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy z 3 grudnia 2021 r., I C 313/21, oddalił apelację (pkt I), zasądził od pozwanej na rzecz powodów kwotę 4050 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.Skargę kasacyjną od wskazanego wyżej wyroku Sądu II instancji wniosła pozwana, zaskarżając go w całości i wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz o uchylenie w całości poprzedzającego go wyroku Sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi II instancji; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz o orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zmianę wyroku Sądu I instancji w całości poprzez uwzględnienie apelacji pozwanej i oddalenie powództwa w całości.Powodowie złożyli odpowiedź na skargę kasacyjną, w której wnieśli o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania, ewentualnie o jej oddalenie oraz o zasądzenie od pozwanej na swoją rzecz kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.Pismem z 24 września 2024 r. pozwana cofnęła skargę kasacyjną.

Odpis tego pisma, zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika banku, został wysłany bezpośrednio do pełnomocnika powodów, który po jego otrzymaniu złożył wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 39821 k.p.c., jeżeli nie ma szczególnych przepisów o postępowaniu przed Sądem Najwyższym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji, z tym, że skargę kasacyjną cofnąć może również sama strona. Odpowiednie zastosowanie znajduje więc m.in. art. 391 § 2 zd. 1 k.p.c., w świetle którego w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu.

W odniesieniu do postępowania kasacyjnego oznacza to, że w wypadku cofnięcia skargi kasacyjnej Sąd Najwyższy umarza postępowanie kasacyjne, orzekając o kosztach tego postępowania. Takie cofnięcie skargi kasacyjnej miało miejsce w niniejszej sprawie. Podkreślić przy tym należy, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest czynnością procesową niepodlegającą kontroli sądu (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 3 września 1998 r., I CKN 820/97; z 14 czerwca 2017 r., I CSK 520/16). Cofnięcie skargi kasacyjnej jest jednocześnie ujemną przesłanką procesową, uzasadniającą umorzenie postępowania kasacyjnego przez Sąd Najwyższy.W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1, 11 i 3 w zw. z art. 391 § 1 i 2 i art. 203 § 3 w zw. z art. 39821 k.p.c., przy uwzględnieniu § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j.

Dz.U. z 2023 r. poz. 1935). Wniosek o zwrot połowy opłaty uiszczonej od skargi kasacyjnej przekazano natomiast do rozpoznania, zgodnie z właściwością, Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu (art. 200 § 11 i 14 w zw. z art. 391 § 1 i z art. 39821 k.p.c. oraz w zw. z art. 80a i art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j.: Dz.U. z 2024 r. poz. 959). [M.O.[a.ł]]