II CSKP 375/24 · Sąd Najwyższy

Pismem procesowym datowanym 6 sierpnia 2024 r.

Pismem z dnia 10 sierpnia 2023 r.

Wyrokiem z 30 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił apelację pozwanego Banku S.A. w W. od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z 4 września 2020 r. w sprawie z powództwa E.S. i S.S. o zapłatę.Pozwany wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w całości oraz domagał się uchylenia tego wyroku i przekazania sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi powodowie wnieśli o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzeczenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Pozwana Bank S.A. w W. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 16 stycznia 2023 r. a pismem procesowym z 17 lipca 2024 r. pozwana cofnęła tę skargę. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Cofnięcie przez stronę skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i nie wymaga zgody drugiej strony. Powyższa czynność procesowa, zgodnie z zasadą dyspozycyjności, wiąże Sąd Najwyższy i nie podlega jego następczej kontroli. Skutkuje ona koniecznością umorzenia postępowania kasacyjnego i orzeczenia o kosztach procesu, jak przy cofnięciu pozwu (art. 391 § 2 zdanie pierwsze w związku z art. 39821 k.p.c.). Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. (M.M.)r.g.‎

Pozwany Bank spółka akcyjna w G.