II CSKP 2190/22 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedWyrokiem z 27 kwietnia 2021 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie oddalił powództwo (punkt 1), przyznał na rzecz kuratora pozwanej wynagrodzenie (punkt 2) oraz orzekł o nieuiszczonych kosztach sądowych (punkt 3).Na skutek apelacji powoda wyrokiem z 26 stycznia 2022 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że oddalił powództwo główne i zasądził tytułem powództwa ewentualnego od pozwanej na rzecz powoda kwotę 326.039,01 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 2 grudnia 2022 r. oraz dodał pkt 4, w którym zniósł wzajemnie koszty procesu (punkt II).
Legislator headnote
AI generatedart. 39821 k.p.c, art. 102 k.p.c; II CSKP 2190/22 · Sąd Najwyższy: Zważywszy ostateczny wynik postępowania w sprawie oraz fakt, że przyczyną wycofania skarg kasacyjnych było dojście przez strony do porozumienia, uznano, że spełnione zostały przesłanki do zastosowania względem pozwanej art. 102 k.p.c.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
II CSKP 2190/22 POSTANOWIENIE 25 maja 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski w sprawie z powództwa G. spółki akcyjnej w W.przeciwko M.W.o zapłatę ewentualnie o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym 25 maja 2023 r. w Warszawie,na skutek skargi kasacyjnej G. spółki akcyjnej w W. i skargi kasacyjnej M.W.od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 26 stycznia 2022 r., I ACa 412/21, 1) umarza postępowanie kasacyjne;
2) odstępuje od obciążenia pozwanej kosztami postępowania kasacyjnego poniesionymi przez powoda.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 27 kwietnia 2021 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie oddalił powództwo (punkt 1), przyznał na rzecz kuratora pozwanej wynagrodzenie (punkt 2) oraz orzekł o nieuiszczonych kosztach sądowych (punkt 3).Na skutek apelacji powoda wyrokiem z 26 stycznia 2022 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że oddalił powództwo główne i zasądził tytułem powództwa ewentualnego od pozwanej na rzecz powoda kwotę 326.039,01 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 2 grudnia 2022 r. oraz dodał pkt 4, w którym zniósł wzajemnie koszty procesu (punkt II).
W pozostałym zakresie oddalił apelację (punkt III), zniósł wzajemnie koszty postępowania apelacyjnego (punkt IV) oraz orzekł o wynagrodzeniu kuratora pozwanej (punkt V).Obie strony wniosły skargi kasacyjne, które następnie cofnęły - pozwana pismem z 17 kwietnia 2023 r., powód pismem z 19 kwietnia 2023 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Cofnięcie skargi kasacyjnej jest czynnością procesową niepodlegającą kontroli sądu, powodującą umorzenie postępowania kasacyjnego. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 391 § 2 zd. 1 w zw. z art. 39821 k.p.c.).Każda ze stron przegrała postępowanie wywołane własną skargą kasacyjną, przy czym pozwana reprezentowana przez kuratora nie wniosła w odpowiedzi na skargę powoda o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, gdyż wówczas takich kosztów nie wydatkowała.
Zważywszy ostateczny wynik postępowania w sprawie oraz fakt, że przyczyną wycofania skarg kasacyjnych było dojście przez strony do porozumienia, uznano, że spełnione zostały przesłanki do zastosowania względem pozwanej art. 102 k.p.c.