Supreme Court dismisses request to amend judgment costs point due to lack of legal basis for amendment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the plaintiff's request to amend the third paragraph of the judgment regarding litigation costs. The court found that civil procedure law does not permit amending specific points of a judgment, and the omission of costs was a result of their inclusion in the cassation complaint decision. Consequently, the request for amendment was deemed inadmissible as no legal grounds existed for such a procedural correction.
Legislator headnote
AI generatedArt. 108 k.p.c.; Art. 98 § 2, 3 k.p.c.; Art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c.: The court decides only once on costs; amendment of a judgment point is inadmissible unless an obvious arithmetic error exists, which was not the case here.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
II CSKP 211/24 POSTANOWIENIE 14 stycznia 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Pawłyszcze na posiedzeniu niejawnym 14 stycznia 2026 r. w Warszawiena skutek skargi kasacyjnej B. G.od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 11 lutego 2022 r., VI ACa 1863/16,w sprawie z powództwa B. G.przeciwko Bankowi S.A. w W.z udziałem Rzecznika Praw Obywatelskicho zapłatę, odmawia B. G. uzupełnienia pkt III. wyroku z 11 września 2025 r. o przyznanie kosztów zastępstwa. (G.G.) UZASADNIENIEpostanowienia z 14 stycznia 2026 r.Sąd wydaje tylko jedno rozstrzygnięcie o kosztach (art. 108 k.p.c.), uwzględniające obejmujące zarówno poniesione koszty sądowe, jak i koszty zastępstwa (art. 98 § 2 i 3 k.p.c.).
Błąd sądu w postaci nieuwzględnienia jakiegoś kosztu podlega naprawieniu tylko przez wniesienie środka zaskarżenia (nieprzysługującego od orzeczeń Sądu Najwyższego) lub sprostowanie (jeżeli wystąpił oczywisty błąd rachunkowy). W wyroku z 11 września 2025 r. Sąd Najwyższy orzekł w pkt III. o obowiązku zwrotu kosztów przez stronę pozwaną powódce, więc nie ma podstaw do uzupełniania wyroku w tym zakresie.Powódka, wnosząca o uzupełnienie wyroku, zapewne zdawała sobie sprawę z niedopuszczalności uzupełnienia, gdyż wniosła nie o uzupełnienie wyroku, lecz o uzupełnienie pkt.
III wyroku, czyli orzeczenia o kosztach. Procedura cywilna nie przewiduje uzupełnienia punktu wyroku. Nie zachodziły także podstawy do rozpoznania wniosku powódki jako wniosku o sprostowanie wyroku (art. 130 § 1 zdanie 2 k.p.c.), gdyż – jak wskazano w uzasadnieniu wyroku – pominięcie kosztów zastępstwa przy obliczaniu należnego od przeciwnika zwrotu kosztów wynikało z uwzględnienia tych kosztów w postanowieniu o przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania. [r.g.][a.ł]