II CSKP 2/21 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedWnioskiem z dnia 19 stycznia 2022 r. adwokat R. M. wystąpił o oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w punkcie II wyroku Sądu Najwyższego z 8 września 2021 r., sygn. akt II CSKP 2/21, wskazując, że z uwzględnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt SK 66/19, należna kwota wynagrodzenia według stawek wskazanych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz.
Legislator headnote
AI generatedart. 350 § 1 k.p.c; II CSKP 2/21 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt II CSKP 2/21 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela (przewodniczący)SSN Tomasz SzanciłoSSN Kamil Zaradkiewicz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa M. J.przeciwko K.G., H.L. i U. Z.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 stycznia 2022 r.,na skutek wniosku pełnomocnika pozwanego H. L.w przedmiocie sprostowania wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2021 r., sygn. akt II CSKP 2/21 oddala wniosek.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSKP 2/21 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela (przewodniczący)SSN Tomasz SzanciłoSSN Kamil Zaradkiewicz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa M. J.przeciwko K.G., H.L. i U. Z.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 stycznia 2022 r.,na skutek wniosku pełnomocnika pozwanego H. L.w przedmiocie sprostowania wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2021 r., sygn. akt II CSKP 2/21 oddala wniosek.
UZASADNIENIE
Wnioskiem z dnia 19 stycznia 2022 r. adwokat R. M. wystąpił o oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w punkcie II wyroku Sądu Najwyższego z 8 września 2021 r., sygn. akt II CSKP 2/21, wskazując, że z uwzględnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt SK 66/19, należna kwota wynagrodzenia według stawek wskazanych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz.
18) powinna wynosić 10.800 zł, a nie 8.100 zł.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek o sprostowanie orzeczenia nie może zmierzać do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2007 r., sygn. akt II CSK 314/06, niepublikowane, wyrok Sądu Najwyższego z 17 czerwca 2014 r., sygn. akt I CSK 422/13, niepublikowany).Wnioskowana zmiana wysokości przyznanego wynagrodzenia byłaby zmianą rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu Sądu Najwyższego, a nie sprostowaniem, o którym mowa w art. 350 § 1 k.p.c. Przesądza to o tym, że wniosek jest bezzasadny. Jedynie na marginesie wypada zaznaczyć, iż w niniejszej sprawie wobec nieprzeprowadzenia rozprawy opłata jest należna zgodnie z § 16 ust. 4 pkt 2 powyższego rozporządzenia (odpowiednio § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, Dz. U. poz. 1800).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.