Legislator Case Law & Legislation
II CSKP 1724/22 AI generated

Supreme Court adds state reimbursement for free legal aid costs and rejects plaintiff's interest claim due to procedural timing.

Case Number II CSKP 1724/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court partially allowed the defendants' request to amend its judgment by adding a specific award for the costs of free legal aid provided by the state. While the court granted the addition of 8,100 PLN for the new counsel, it dismissed the plaintiff's request to award interest on the process costs. The court ruled that interest claims depend on the date the lawsuit was filed, which predated the relevant statutory amendment, making the interest claim inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

§ 8 ust. 7 w zw. z § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r.; art. 98 § 11 k.p.c.; The Supreme Court may amend a final judgment to award costs of free legal aid when a new counsel is appointed, but interest on process costs is only applicable if the lawsuit was filed after the relevant statutory amendment entered into force.

Keywords

AI generated
amendment of final judgment free legal aid costs interest on process costs procedural timing state reimbursement civil procedure code new counsel appointment

Cited Legislation

AI generated
§ 8 ust. 7 w zw. z § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
Zgodnie ‎z § 8 ust. 7 w zw. z § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jedn.
art. 98 § 11 k.p.c.
wynika, że art. 98 § 11 k.p.c. stosuje się w postępowaniach wszczętych po dniu wejścia w życie tej ustawy, co miało miejsce 6 listopada 2019 r.
art. 351 § 3 k.p.c.
Należało zatem uzupełnić wyrok na podstawie art. 351 § 3 w zw.
art. 391 § 1 k.p.c.
W tej dacie przepisy o roszczeniu odsetkowym od kosztów procesu nie obowiązywały. Należało zatem uzupełnić wyrok na podstawie art. 351 § 3 w zw. z art. 391 ‎§ 1 w zw. z art. 39821 k.p.c. i orzec jak w sentencji niniejszego orzeczenia. (P.H.)[SOP]
art. 39821 k.p.c.
z art. 39821 k.p.c. i orzec jak w sentencji niniejszego orzeczenia.
art. 98 § 11 k.p.c
wynika, że art. 98 § 11 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
W tej dacie przepisy o roszczeniu odsetkowym od kosztów procesu nie obowiązywały. Należało zatem uzupełnić wyrok na podstawie art. 351 § 3 w zw. z art. 391 ‎§ 1 w zw. z art. 39821 k.p.c. i orzec jak w sentencji niniejszego orzeczenia. (P.H.)[SOP]

Cited Case Law

AI generated
I ACa 801/20
i B.C.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z 22 grudnia 2020 r., I ACa 801/20,‎w sprawie z powództwa K.A.‎przeciwko R.C.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

II CSKP 1724/22 POSTANOWIENIE 14 lipca 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa na posiedzeniu niejawnym 14 lipca 2026 r. w Warszawie‎na skutek skargi kasacyjnej R.C. i B.C.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z 22 grudnia 2020 r., I ACa 801/20,‎w sprawie z powództwa K.A.‎przeciwko R.C. i B.C.‎o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną, 1. uzupełnia wyrok Sądu Najwyższego z 9 stycznia 2025 r., wydany w sprawie o sygnaturze akt II CSKP 1724/22, w ten sposób, że dodaje punkt 3 o treści: „zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego we Wrocławiu na rzecz adwokat J.H. 8100 (osiem tysięcy sto) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu”;

2. oddala wniosek powoda o uzupełnienie wyroku.

UZASADNIENIE

Pismem z 11 września 2025 r. pełnomocnik pozwanych z urzędu R.C. i B.C. wniósł o uzupełnienie wyroku Sądu Najwyższego z 9 stycznia 2025 r. w sprawie o sygn. akt II CSKP 1724/22 przez wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej przez pełnomocnika z urzędu.Pismem z 25 września 2025 r. pełnomocnik powoda K.A. wniósł o uzupełnienie pkt II wskazanego wyżej wyroku przez wydanie rozstrzygnięcia w zakresie orzeczenia odsetek od zasądzonych kosztów procesu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek pełnomocnika pozwanych należało uznać za zasadny, natomiast wniosek pełnomocnika powodów, jako niezasadny, podlegał oddaleniu.Pełnomocnik pozwanych z urzędu w terminie wniósł wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej przez pełnomocnika z urzędu.Wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej przez pozwanych wynosiła 378 000 zł. Zgodnie ‎z § 8 ust. 7 w zw. z § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz.

87) wynagrodzenie pełnomocnika ‎w stawce minimalnej wynosi 10 800 zł.W niniejszej sprawie pozwani przed Sądem Najwyższym byli reprezentowani przez nowego pełnomocnika, innego niż przed Sądem drugiej instancji. W konsekwencji koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanym wyniosły 8100 zł i należało orzec na podstawie § 8 ust. 7 w zw. z § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jedn.

Dz. U. z 2026 r. poz. 87).Wniosek pełnomocnika powoda uznać należało za niezasadny, albowiem ‎o zasadności roszczenia odsetkowego kosztów procesu decyduje data wytoczenia powództwa. Ustawą z 4 lipca 2019 r. do Kodeksu postępowania cywilnego dodany został art. 98 § 11 k.p.c., stosownie do którego od kwoty zasądzonej tytułem ‎zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych ‎za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty.

Jeżeli orzeczenie to jest prawomocne z chwilą wydania, odsetki należą się za czas po upływie tygodnia od dnia jego ogłoszenia do dnia zapłaty, a jeżeli orzeczenie takie podlega doręczeniu z urzędu - za czas po upływie tygodnia od dnia jego doręczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty. Z mającego charakter intertemporalny ‎art. 9 ust. 6 ustawy z 4 lipca 2019 r. wynika, że art. 98 § 11 k.p.c. stosuje się w postępowaniach wszczętych po dniu wejścia w życie tej ustawy, co miało miejsce 6 listopada 2019 r. W niniejszej sprawie powództwo zostało wytoczone 6 października 2017 r. (k. 41v).

W tej dacie przepisy o roszczeniu odsetkowym od kosztów procesu nie obowiązywały. Należało zatem uzupełnić wyrok na podstawie art. 351 § 3 w zw. z art. 391 ‎§ 1 w zw. z art. 39821 k.p.c. i orzec jak w sentencji niniejszego orzeczenia. (P.H.)[SOP]