Supreme Court dismisses request for enforcement title, ruling lower court must declare enforceability and finality.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's request to issue an enforcement title and declare the finality of its own judgment. The court held that under the Civil Procedure Code, the first-instance court, not the Supreme Court, must grant enforceability and declare finality. Consequently, the matter was remitted to the District Court in Rzeszów for these procedural actions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 364 § 1 k.p.c.; Art. 781 § 1 k.p.c.: The Supreme Court does not grant enforceability or declare finality of its own judgments; these powers belong exclusively to the first-instance court where the case was heard.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
II CSKP 1661/22 POSTANOWIENIE 16 stycznia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Widło na posiedzeniu niejawnym 16 stycznia 2025 r. w Warszawiena skutek skargi kasacyjnej F. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej, A.J. i M.J.od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowiez 12 listopada 2020 r., I ACa 269/20,w sprawie z powództwa B. spółki akcyjnej w W.przeciwko F. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowej w R., A.J. i M.J.o zapłatę, stwierdza swoją niewłaściwość w zakresie wniosku o wydanie tytułu egzekucyjnego wraz ze stwierdzoną prawomocnością i na podstawie art. 200 § 14 w związku z art. 364 § 1 k.p.c. przekazuje wniosek o wydanie tytułu egzekucyjnego w postaci wyroku Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2023 r., II CSKP 1661/22, w brzmieniu po sprostowaniu postanowieniem Sądu Najwyższego z 18 lipca 2024 r., II CSKP 1661/22 Sądowi Okręgowemu w Rzeszowie, jako rzeczowo właściwemu.
UZASADNIENIE
Pełnomocnik powódki B. Spółki Akcyjnej w P. złożył 13 grudnia 2024 r., do Sądu Najwyższego wniosek o wydanie tytułu egzekucyjnego wraz ze stwierdzoną prawomocnością w postaci wyroku Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2023 r., II CSKP 1661/22, w brzmieniu po sprostowaniu postanowieniem Sądu Najwyższego z 18 lipca 2024 r. II CSKP 1661/22 oraz doręczenie tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego w klauzulę prawomocności. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W zakresie wniosku o stwierdzenie prawomocności i wydanie tytułu egzekucyjnego w wersji po sprostowaniu, należało go przekazać do sądu pierwszej instancji – Sądu Okręgowego w Rzeszowie.Albowiem zarówno nadania klauzuli wykonalności jak i stwierdzenie prawomocności (art. 364 § 1 k.p.c.), dokonuje sąd pierwszej instancji w przypadku orzeczeń Sądu Najwyższego.Zgodnie bowiem z art. 781 § 1 k.p.c., tytułowi egzekucyjnemu pochodzącemu od sądu nadaje klauzulę wykonalności sąd pierwszej instancji, w którym sprawa się toczyła lub toczy; sąd drugiej instancji nadaje klauzulę wykonalności, dopóki akta sprawy znajdują się w tym sądzie, nie dotyczy to jednak Sądu Najwyższego oraz przypadków, o których mowa w art. 7781, 7782, 786, 787, 7871,788 i art. 789 k.p.c.Z powyższego przepisu wynika zatem, że Sąd Najwyższy nie jest sądem, który nadaje klauzulę wykonalności – nawet swoim własnym orzeczeniom (por. postanowienia SN z 16 listopada 1994 r., I PO 12/94 oraz z 9 marca 2020 r., I PK 152/19).
Sąd Najwyższy nie orzeka nigdy w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności (art. 781 § 1 k.p.c.), toteż zachowało aktualność postanowienie z 9 listopada 1994 r., III CZP 143/94, zgodnie z którym sądem właściwym do rozpoznania wniosku o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi Sądu Najwyższego jest sąd pierwszej instancji. Także jeżeli chodzi o stwierdzenie prawomocności, zgodnie z art. 364 § 1 k.p.c., prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony sąd pierwszej instancji, a dopóki akta sprawy znajdują się w sądzie drugiej instancji - ten sąd.
Stwierdzenia prawomocności nie dokonuje Sąd Najwyższy, zwłaszcza, że na postanowienie sądu w przedmiocie stwierdzenia prawomocności wyroku - przysługuje zażalenie. Wobec powyższego należy uznać, że w rozpoznawanej sprawie sądem właściwym rzeczowo do stwierdzenia prawomocności wyroku Sądu Najwyższego, w brzmieniu po sprostowaniu oczywistej omyłki nie jest Sąd Najwyższy, lecz sąd pierwszej instancji, w którym sprawa się toczyła, czyli Sąd Okręgowy w Rzeszowie (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 20 marca 2024 r., I CSK 5172/22).
Z tych względów, na podstawie art. 200 § 14 k.p.c. w związku z art. 364 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. (M.M.)[ł.n]