II CSKP 1562/22 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedW dniu 12 kwietnia 2021 r. (data stempla pocztowego) powód Muzeum w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2020 r. Odpis skargi kasacyjnej został doręczony pozwanej „L.”spółka jawna w K.w dniu 28 maja 2021 r. k. 346). W tym samym dniu odpis skargi kasacyjnej został doręczony pozwanej K. G.(k. 346). W dniu 27 lipca 2022 r. (data stempla pocztowego) pozwani „L.” spółka jawna w K. oraz K. G. wnieśli pismo, które stanowi w istocie odpowiedź na skargę kasacyjną. Wnieśli w nim o zasądzenie na rzecz pozwanych kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przewidzianych.
Legislator headnote
AI generatedart. 3987 § 1 k.p.c, art. 351 § 1 k.p.c, art. 98 k.p.c, art. 39821 k.p.c; II CSKP 1562/22 · Sąd Najwyższy: Wniosek pozwanych „L.”, spółki jawnej w K. oraz K. G. o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2024 r. o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego należało oddalić, jako że pismo pozwanych, będące w istocie odpowiedzią na skargę kasacyjną, zostało wniesione po terminie do złożenia tego środka procesowego. Pismo pozwanych z dnia 27 lipca 2022 r. została także wniesione z naruszeniem art. 207 § 3 w zw. z art. 3987 § 1 k.p.c., gdyż nie zawiera wniosku o wyrażenie zgody na jego złożenie.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
II CSKP 1562/22 POSTANOWIENIE 25 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Karol Weitz (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Marta RomańskaSSN Władysław Pawlak w sprawie z powództwa Muzeum w W.przeciwko "L." spółce jawnej w K., K. G., S. G. i P. R.o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lipca 2024 r. w Warszawiewniosku pozwanych "L." spółki jawnej w K. oraz K. G.,o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2024 r. II CSKP 1562/22 oddala wniosek. Władysław Pawlak Karol Weitz Marta Romańska
UZASADNIENIE
W dniu 12 kwietnia 2021 r. (data stempla pocztowego) powód Muzeum w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2020 r. Odpis skargi kasacyjnej został doręczony pozwanej „L.”spółka jawna w K.w dniu 28 maja 2021 r. k. 346). W tym samym dniu odpis skargi kasacyjnej został doręczony pozwanej K. G.(k. 346). W dniu 27 lipca 2022 r. (data stempla pocztowego) pozwani „L.” spółka jawna w K. oraz K. G. wnieśli pismo, które stanowi w istocie odpowiedź na skargę kasacyjną. Wnieśli w nim o zasądzenie na rzecz pozwanych kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przewidzianych.
Postanowieniem z dnia 8 marca 2024 r. Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną Muzeum w W. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2020 r. Pismem z dnia 29 kwietnia 2024 r. pozwani „L.”, spółka jawna w K. oraz K. G. wnieśli o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2024 r. przez zasądzenie od powoda na rzecz składających wniosek pozwanych kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przewidzianych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek pozwanych „L.”, spółki jawnej w K. oraz K. G. o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2024 r. o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego należało oddalić, jako że pismo pozwanych, będące w istocie odpowiedzią na skargę kasacyjną, zostało wniesione po terminie do złożenia tego środka procesowego. Pismo pozwanych z dnia 27 lipca 2022 r. została także wniesione z naruszeniem art. 207 § 3 w zw. z art. 3987 § 1 k.p.c., gdyż nie zawiera wniosku o wyrażenie zgody na jego złożenie.
Z tych względów nie można uznać, że wniosek o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego został skutecznie złożony. Biorąc zatem pod uwagę, że zwrot kosztów postępowania kasacyjnego może być przyznany tylko na żądanie strony, a to nie zostało skutecznie wniesione, wniosek o uzupełnienie wyroku podlega oddaleniu. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 zd. 1 w zw. z art. 98 k.p.c. w zw. z art. 361 oraz art. 391 § 1 zd. 1 i art. 39821 k.p.c.).[SOP][ał]