II CSKP 1007/24 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPismem z dnia 14 maja 2025 r. pozwana P. S.A. w W. cofnęła skargę kasacyjną wniesioną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2023 r. i wniosła o umorzenie postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym poglądem, cofnięcie skargi kasacyjnej nie podlega kontroli sądu i skutkuje umorzeniem postępowania kasacyjnego (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1998 r., I CKN 820/97, OSNC 1999, nr 2, poz. 40 i z dnia 29 września 2021 r., II CSK 417/20). Z tych względów, na podstawie art. 391 § 2, art. 98 § 1-11 i art. 108 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. (K.G.)[a.ł]
Legislator headnote
AI generatedart. 39821 k.p.c; II CSKP 1007/24 · Sąd Najwyższy: obciąża kosztami postępowania kasacyjnego pozwaną, pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
II CSKP 1007/24 POSTANOWIENIE 6 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk na posiedzeniu niejawnym 6 czerwca 2025 r. w Warszawiena skutek skargi kasacyjnej P. spółki akcyjnej w W.od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez 25 stycznia 2023 r., V ACa 144/22,w sprawie z powództwa J.B.przeciwko P. spółce akcyjnej w W.o zapłatę, 1. umarza postępowanie kasacyjne;
2. obciąża kosztami postępowania kasacyjnego pozwaną, pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 14 maja 2025 r. pozwana P. S.A. w W. cofnęła skargę kasacyjną wniesioną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2023 r. i wniosła o umorzenie postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym poglądem, cofnięcie skargi kasacyjnej nie podlega kontroli sądu i skutkuje umorzeniem postępowania kasacyjnego (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1998 r., I CKN 820/97, OSNC 1999, nr 2, poz. 40 i z dnia 29 września 2021 r., II CSK 417/20). Z tych względów, na podstawie art. 391 § 2, art. 98 § 1-11 i art. 108 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. (K.G.)[a.ł]