II CSK 85/19 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 85/19 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa R. P. ‎przeciwko C. z siedzibą w P. ‎o zapłatę i ustalenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w P. ‎z dnia 19 grudnia 2017 r., sygn. akt XV Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego;

3. przyznaje adw. A. Ł. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w P. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych powiększoną o 23% podatku VAT tytułem wynagrodzenia za udzielenie powodowi z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na nieważność postępowania. Ma ona wynikać, po pierwsze, z nieuwzględnienia wniosków powoda przez sądy meriti.

Co do wniosku dotyczącego postępowania przed Sądem I instancji, w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia trafnie wykazano, dlaczego nieuwzględnienie go było prawidłowe. Gdy zaś chodzi o wniosek odnoszący się do postępowania przed Sądem II instancji, to stawiennictwo powoda było nieobowiązkowe, a poza tym jego ewentualna obecność prowadziłaby wyłącznie do możliwość przedstawienia mowy końcowej – swoje argumenty mógł jednak wyłożyć w piśmie, gdy wiedział, że nie będzie mógł stawić się w sądzie. Po drugie, nieważność postępowania ma wynikać stąd, że orzekali w II instancji sędziowie, co do których powód wniósł wniosek o ich wyłączenie.

Ten zarzut jest jednak gołosłowny, a skarżący w żaden sposób go nie udowodnił, nie wskazał na datę i treść ewentualnego wniosku o wyłączenie sędziów.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj