II CSK 827/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 827/16 POSTANOWIENIE Dnia 1 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku M. Spółki Jawnej z siedzibą w S. i G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D.‎przy uczestnictwie A. B. - jako syndyka masy upadłości D. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K., K. W. - jako wierzyciela hipotecznego, A. K., T. K., "R." Spółki w K., M. N., J. B., B. K., B. K., S. D., P. D., A. B., R. D. i Z. R.‎o wpis prawa własności w księdze wieczystej macierzystej (…) oraz wykreślenie z niej i z ksiąg wieczystych 11 współobciążonych nieruchomości lokalowych hipoteki przymusowej łącznej w kwocie 419.998,96 zł,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 czerwca 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania R. Spółki w K., od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 25 maja 2016 r., sygn. akt VII Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Uczestnicy postępowania (dziesięcioro uczestników) złożyli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 25 maja 2016 r. (sygn. akt VII Ca (…)), w którym zmieniono postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 29 listopada 2013 r. w ten sposób, że uchylono dokonane przez referendarza sądowego w dniu 17 września 2013 r. wpisy wykreślenie hipoteki przymusowej zwykłej (łącznej) na kwotę 419.998,96 zł z odpowiednich ksiąg wieczystych prowadzonych dla odrębnych lokali. Postanowienie z dnia 25 maja 2016 r. zapadło w wyniku wniesienia apelacji przez wierzyciela hipotecznego K.

W. od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 29 listopada 2013 r.W skardze uczestników postępowania podnoszono naruszenie przepisów prawa procesowego. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący wskazywali, że w rozpoznawanej sprawie występuje istotne zagadnienie prawne wskazane w pkt 1 części wstępne skargi. Ponadto skarga jest oczywiście uzasadniona z racji rażącego i oczywistego naruszenia art. 328 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. (s. 3-4 skargi).Skarżący domagali się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi drugiej instancji.Sąd Najwyższy zważył co następuje:Analizując sentencję i treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia z dnia 25 maja 2016 r., sygn.

VII Ca (…), treść skargi kasacyjnej uczestników postępowania oraz zawartą w skardze kasacyjnej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (s. 4-8 skargi), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.Zgodnie z art. 324 § 2 k.p.c., sentencję wyroku (orzeczenia) podpisują wszyscy sędziowie orzekający w danej sprawie. W § 95 rozporządzenia MS z dnia 23 grudnia 2015 r. – Regulaminu urzędowania sądów powszechnych (Dz.U. 2015 r., poz. 2316 ze zm.) przewidziano sposób podpisywania orzeczeń i uzasadnień tych orzeczeń.Z akt sprawy wynika, że pod sentencją postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 25 maja 2016 r figurują podpisy wszystkich trzech sędziów, którzy brali udział w wydaniu postanowienia (k. 868 verte).

Podpisy takie złożone także pod uzasadnieniem tego postanowienia, odpowiednio przy nazwiskach sędziów podanych drukiem (k. 872 akt sprawy, t. V).W ocenie Sądu Najwyższego, nie zachodzi potrzeba wyjaśnienia w postępowaniu kasacyjnym, czy podpis złożony przez jednego z sędziów wydających zaskarżone postanowienie był podpisem prawidłowym w rozumieniu art. 324 § 2 k.p.c. i § 95 Regulaminu. Nie istnieje wymaganie posługiwania się podpisem czytelnym, a tzw. skrócona postać podpisu może przybierać różny kształt graficzny. Podpis sędziego G.

R., choć bardzo oszczędny graficznie, spełnia jednak wymagania podpisu skróconego w rozumieniu § 95 Regulaminu. Należy także stwierdzić, że w sposób dostateczny identyfikuje on sędziego w danej sprawie, skoro umieszczony został w powiązaniu z oznaczeniem imienia i nazwiska tego sędziego drukowanymi literami.Ponadto podpis ten w sposób rozpoznawalny identyfikuje wspominanego sędziego w toku jego funkcji orzeczniczych (vide podpisy podobnej postaci graficznej na innych orzeczeniach: z dnia 25 maja 2016 r., - VII Ca (X.), VII Ca (Y.), VII Ca (Z.)).Nie można także stwierdzić, że - wbrew stanowisku skarżących - złożona skarga jest oczywiście uzasadniona z racji rażącego i oczywistego naruszenia art. 328 k.p.c. w z. z art. 391 § 1 k.p.c. w zakresie prowadzenia postępowania dowodowego w sprawie o wpis.

Spór w niniejszej sprawie dotyczył konstrukcyjnego ujęcia hipoteki łącznej oraz skutków zbycia przedsiębiorstwa upadłego w odniesieniu do hipoteki łącznej, obciążających nieruchomości (lokalowe), stanowiących własność osób trzecich. Koncentrując się na tej kwestii, Sąd Okręgowy zachował wymagania dotyczące zakresu kognicji sądu wieczystoksięgowego (art. 6268 § 2 k.p.c.). W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).aj