II CSK 82/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 82/08

POSTANOWIENIE

Dnia 24 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa K. U.

przeciwko B. K., J. K. i A. K.

o ustalenie, że służebność wygasła,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 kwietnia 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 19 września 2007 r., sygn. akt III Ca (…),

odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od powódki na rzecz pozwanych 300 (trzysta)

zł kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 19 września 2007 r. Sąd Okręgowy w Ł. zmienił uwzględniający

powództwo wyrok Sądu Rejonowego w Ł., wydany w prawie z powództwa K. U.

przeciwko B. K., J. K. i A. K. o ustalenie wygaśnięcia służebności drogi koniecznej,

[sygn. akt II C (…)], w ten sposób, że oddalił powództwo i orzekł o kosztach procesu.

Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła powódka.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sprawa o ustalenie, że służebność drogi koniecznej wygasła – w przeciwieństwie

do rozpoznawanej w trybie nieprocesowym sprawy o ustanowienie tej służebności (art.

626 k.p.c.) – należy do procesu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 1969 r.,

III CRN 464/68, OSNC 1969, nr 12, poz. 230). To oznacza, że dopuszczalność skargi

kasacyjnej w tej sprawie podlega ocenie na podstawie art. 398 2 § 1 k.p.c. i zależy od

wartości przedmiotu zaskarżenia. Tego stanowiska nie podważa – wbrew zapatrywaniu

skarżącej – zawarty w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 1997 r., I

CZ 29/97 (niepubl.) pogląd, że w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej (art. 145 k.c.)

dopuszczalność kasacji nie zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia. Został on

bowiem wyrażony na tle innego stanu faktycznego (rozpoznawanej w trybie

nieprocesowym sprawy o ustanowienie drogi koniecznej) i prawnego (dotyczył

dopuszczalności kasacji).

Oznaczona w skardze kasacyjnej powódki wartość przedmiotu zaskarżenia

wynosi 5000 zł. Zatem skarga – ze względu na nieosiągnięcie przewidzianego w art.

3981 § 1 k.p.c. progu wartości przedmiotu zaskarżenia (niższa niż pięćdziesiąt tysięcy

złotych) – podlegała już odrzuceniu przez Sąd drugiej instancji jako niedopuszczalna

(art. 3986 § 2 k.p.c.).

Z

przedstawionych

powodów

Sąd

Najwyższy

orzekł,

jak

w

sentencji

postanowienia (art. 3986 § 3 k.p.c. oraz art. 98 w związku z art. 391 § 2 i art. 398 21

k.p.c.).