II CSK 764/18 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 764/18 POSTANOWIENIE Dnia 18 września 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa Prokuratora Regionalnego w S.‎przeciwko R.D. i ,,G.” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ś.‎o ustalenie nieważności umowy,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 września 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego R.D. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […].‎z dnia 30 kwietnia 2018 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […]. radcy prawnemu A.B. tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej pozwanemu R.D. w postępowaniu kasacyjnym kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na potrzebie wykładni przepisów art. 29 ust. 3b pkt 1 ustawy z 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa w zw. z art. 58 § 1 k.c. w kontekście oceny czy przepisy te uniemożliwiają rozporządzenie na rzecz innej osoby nabytą od Skarbu Państwa nieruchomością.

Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Skarga nie zawiera w zasadzie odrębnego uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania odwołując się jedynie do uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Ponadto wbrew twierdzeniom skarżącego w sprawie nie stwierdzono, że przedmiotowa umowa zlecenia była sprzeczna z prawem, a jedynie, że w jej wyniku doszło do obejścia przepisów ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. Skarżący powołuje się zaś jedynie na fakt, że w jego ocenie nie zachodziła sprzeczność z tą ustawą, gdyż pozwany miał prawo brać udział w postępowaniu przetargowym.

Tym samym należy uznać, że zarzuty skargi i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania pozostają zupełnie poza poczynionymi w sprawie ustaleniami faktycznymi i prawnymi. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). Pełnomocnikowi powoda z urzędu Sąd Najwyższy przyznał wynagrodzenie zgodnie z § 16 ust. 4 pkt w zw. z § 8 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.

U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.).jw