II CSK 725/14 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedZgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 k.p.c, art. 3984 § 2 k.p.c, art. 6471 § 1 k.c, art. 6471 § 2 k.c, art. 3989 § 2 k.p.c; II CSK 725/14 · Sąd Najwyższy: Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 725/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z powództwa K. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D. przeciwko "A." Spółce Akcyjnej z siedzibą w P. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 czerwca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniuz dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I ACa 22/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i oddala wnioski pozwanej oraz interwenienta ubocznego o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Sąd Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 12 czerwca 2014 r. Powód powołał się na mające występować w sprawie zagadnienie prawne dotyczące wykładni art. 6471 § 1 k.c. w kontekście sposobu wyrażenia zgody przez inwestora na zawarcie umowy przez wykonawcę z podwykonawcą jako przesłanki powstania solidarnej odpowiedzialności inwestora za wynagrodzenie podwykonawcy.
Pomijając fakt, że błędnie powołał w tym zakresie art. 6471 § 1 k.c. zamiast art. 6471 § 2 k.c., trzeba wskazać, że kwestia sposobu wyrażenia zgody przez inwestora na zawarcie umowy przez wykonawcę z podwykonawcą była już rozpatrywana w judykaturze Sądu Najwyższego (por. wyroki z dnia 6 października 2010 r., II CSK 201/10, OSNC 2011, nr 5, poz. 50, oraz z dnia 4 lutego 2011 r., III CSK 152/10, nie publ.).Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).Wnioski pozwanej i interwenienta ubocznego o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy oddalił, gdyż pisma określone mianem odpowiedzi na skargę kasacyjną podmioty te złożyły po upływie terminów do dokonania tej czynności (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2002 r., IV CKN 1071/00, OSNC 2003, nr 9, poz. 120, z dnia 7 maja 2003 r., IV CKN 113/01, nie publ.; z 14 lutego 2012 r., II PK 139/11, nie publ.).