II CSK 718/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 718/15 POSTANOWIENIE Dnia 12 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa Gminy K. ‎przeciwko P. […] Spółce Akcyjnej w B. Oddział Kopalni […] B. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 maja 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 15 maja 2015 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Strona pozwana zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 6, 56, 65 § 2 i art. 3531 k.c. oraz art. 233 § 1, art. 328 § 2 i art. 382 k.p.c., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła oczywistą jej zasadnością oraz występowaniem w sprawie istotnych zagadnień prawnych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11).

Innymi słowy, przytoczone w skardze kasacyjnej okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (por. T. Wiśniewski, w: H. Dolecki, T. Wiśniewsku, red., Kodeksu postępowania cywilnego. Komentarz, t. II, Warszawa 2010, s. 233 i 234). W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia żadnego z powołanych w skardze przepisów prawa. Nie występują także wskazane w skardze kasacyjnej istotne zagadnienia prawne. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.

Postawione zaś w skardze kasacyjnej pytania o możliwość uznania za nieprzydatną przez sąd opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowego oraz o dopuszczalność nałożenia przez sąd na przedsiębiorcę obowiązku partycypacji w kosztach budowy drogi publicznej, są w istocie – co potwierdza przytoczenie jako podstawy kasacyjnej naruszenia przepisu art. 233 § 1 k.p.c. - przejawem polemiki z dokonanymi w sprawie ustaleniami faktycznymi (co do naruszenia art. 233 § 1, art. 328 § 2 i art. 382 k.p.c. jako podstaw kasacyjnych zob. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2013 r., IV CSK 269/12), a nie wyrazem sformułowania rzeczywistych zagadnień prawnych w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej strony pozwanej. aj