II CSK 706/14 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPrzysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu - w interesie publicznym - ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia. Chociaż skarżący powołał się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., to nie przedstawił argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o „istotności” sformułowanych zagadnień, a domaga się w istocie dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni art. 6268 k.p.c. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, przedstawione w piśmie z dnia 28.08.2014 r., w istocie przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, kwestie podniesione w ramach uzasadnienia podstaw kasacyjnych.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 6268 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c, art. 520 § 3 k.p.c; II CSK 706/14 · Sąd Najwyższy: Łatwo przy tym dostrzec, że wszystkie te kwestie występują na tle określonych, konkretnych okoliczności faktycznych, a przepis art. 6268 k.p.c. nie jest już obecnie przedmiotem poważnych wątpliwości i rozbieżności w orzecznictwie sądów. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c., na podstawie § 8 pkt 5, § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. 2013, poz. 461) oraz na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 706/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku W. L. przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Starosty Poznańskiegoo wpis prawa własności w księdze wieczystej […],po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 czerwca 2015 r.,skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniuz dnia 11 marca 2014 r., sygn. akt II Ca 1449/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Przysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu - w interesie publicznym - ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia. Chociaż skarżący powołał się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., to nie przedstawił argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o „istotności” sformułowanych zagadnień, a domaga się w istocie dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni art. 6268 k.p.c. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, przedstawione w piśmie z dnia 28.08.2014 r., w istocie przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, kwestie podniesione w ramach uzasadnienia podstaw kasacyjnych.
Łatwo przy tym dostrzec, że wszystkie te kwestie występują na tle określonych, konkretnych okoliczności faktycznych, a przepis art. 6268 k.p.c. nie jest już obecnie przedmiotem poważnych wątpliwości i rozbieżności w orzecznictwie sądów. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c., na podstawie § 8 pkt 5, § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. 2013, poz. 461) oraz na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz.
U. Nr 169, poz. 1417 ze zm.).