Legislator Case Law & Legislation
II CSK 7/10 AI generated

II CSK 7/10 · Sąd Najwyższy

Case Number II CSK 7/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

sporu wielokrotnie nazywały łącząca je umowę z dnia 10 kwietnia 2003 r. umową dzierżawy, jak również taką jej kwalifikację zaaprobowały Sądy obu instancji. W tej

Legislator headnote

AI generated

art. 3986 § 2 k.p.c, art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c, art. 98 § 1 k.p.c, art. 99 k.p.c; II CSK 7/10 · Sąd Najwyższy: umową dzierżawy, jak również taką jej kwalifikację zaaprobowały Sądy obu instancji. W tej

Keywords

AI generated
art. 3986 § 2 k.p.c art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c art. 98 § 1 k.p.c art. 99 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3986 § 2 k.p.c
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. i art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.
art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c
i art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c.,
art. 99 k.p.c
art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 6 w zw. z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 7/10

POSTANOWIENIE

Dnia 16 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa Gminy M.

przeciwko J. K.

o zapłatę

oraz z powództwa wzajemnego J. K.

przeciwko Gminie M.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2010 r.,

na skutek skargi kasacyjnej pozwanego J. K.

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 10 czerwca 2009 r., sygn. akt I ACa (…),

odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od pozwanego J. K. na rzecz powodowej

Gminy M. kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem kosztów

postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z mocy art. 398 2 § 2 pkt 1 k.p.c.

w sprawach m.in. o czynsz dzierżawy.

Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku jednoznacznie wynika, że zarówno strony

sporu wielokrotnie nazywały łącząca je umowę z dnia 10 kwietnia 2003 r. umową

dzierżawy, jak również taką jej kwalifikację zaaprobowały Sądy obu instancji. W tej

sytuacji żądanie przez powódkę zapłaty kwoty w wysokości stanowiącej wartość

przedmiotu zaskarżenia dowodzi, że przedmiotem sprawy jest domaganie się od

pozwanego zapłaty czynszu dzierżawnego, co z mocy art. 398 2 § 2 pkt 1 stanowi o

istnieniu negatywnej przesłanki przedmiotowej, wyłączającej dopuszczalność skargi

kasacyjnej.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 398 6

§ 3 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. i art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c.,

art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 6 w zw. z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze

zm.).