Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II CSK 655/17 AI generated

II CSK 655/17 · Sąd Najwyższy

Case Number II CSK 655/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wtedy może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.Wnioskodawczyni wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), wynikającą z pominięcia przez sąd II instancji dowodów z zeznań świadków, jak również błędne zastosowanie zasady surogacji przewidzianej w art. 33 pkt 10 k.r.o.W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że uzasadnienie oczywistej zasadności skargi kasacyjnej jako przesłanki jej przyjęcia do rozpoznania wymaga powołania się na kwalifikowaną postać naruszenia zaskarżonym orzeczeniem przepisów prawa materialnego lub procesowego oraz przeprowadzania wywodu zmierzającego do jego wykazania.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3984 § 2 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 33 pkt 10 k.r.o, art. 39813 § 2 k.p.c; II CSK 655/17 · Sąd Najwyższy: Ustalenia faktyczne i ocena dowodów nie mogą być bezpośrednio zakwestionowane w skardze kasacyjnej (art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.). Wbrew stanowisku skarżącej, Sąd Okręgowy szczegółowo wyjaśnił, z jakich przyczyn ustalił, że jedno z mieszkań wymienionych przez wnioskodawczynię jako przedmiot podziału stanowiło majątek osobisty uczestnika (s. 25 - 28) oraz dlaczego uznał, iż małżonkowie otrzymali samochód przekazany im przez ojca uczestnika w chwili zawarcia małżeństwa jedynie do używania (tak samo, jak i inne samochody, które oddawał im później do dyspozycji), a nie na własność.

Keywords

AI generated
substantive argument grounds for cassation complexity of proceedings legitimate cause deficiencies in evidence prima facie evidence

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 3984 § 2 k.p.c
Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wtedy może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
3989 § 1 k.p.c.Wnioskodawczyni wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), wynikającą z pominięcia przez sąd II instancji dowodów z zeznań świadków, jak również błędne zastosowanie zasady surogacji przewidzianej w art.
art. 33 pkt 10 k.r.o
Zastosowanie przez Sąd Okręgowy art. 33 pkt 10 k.r.o.
art. 39813 § 2 k.p.c
3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
I CSK 510/13
Skarga kasacyjna może zostać przyjęta do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3988 § 1 k.p.c.). Wymienione kwalifikowane przesłanki wskazują, że przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione jedynie wtedy, gdy realizuje ona swą funkcję publicznoprawną, pozostawiając interes prywatny strony na drugim planie.
AI generated
I CSK 3293/25
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do powyższych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.Skarżący powołał się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), które przedstawił jako – związane z wykładnią art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 382 k.p.c. oraz art. 385 i art. 378 § 1 k.p.c. – pytania: (a) „czy Sąd II instancji jest uprawniony do przyjmowania w każdej sytuacji ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd I instancji oraz dokonanej przez niego oceny dowodów, czy jednak powinien dokonywać własnych ustaleń faktycznych?”;
I CSK 856/23
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności ‎w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Ustawodawca wyraźne redakcyjnie wyodrębnił przesłanki tzw. przedsądu od tzw. podstaw kasacyjnych unormowanych w art. 3983 § 1 k.p.c., którymi są naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) oraz naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2).
I CSK 491/20
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Ta regulacja przesądza, że orzeczenie w przedmiocie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zapada tylko po uprzednim dokonaniu oceny istnienia przyczyn określonych w powołanym przepisie, tylko one bowiem i ich uzasadnienie mogą być przedmiotem tzw. „przedsądu” i decydują o jego wyniku. Jednocześnie przypomnieć trzeba, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i jego rolą nie jest korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.Skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołała przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. to jest oczywistą zasadność skargi kasacyjnej.
I CSK 1888/23
Wnioskodawca B. R. wywiódł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Lublinie z 22 września 2022 r., wydanego w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku po J. G. Jako przyczyny przyjęcia skargi do rozpoznania wnioskodawca podał: a) występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego o następującej treści: Czy dokument w postaci „opinii prywatnej" jest, jak przyjmuje się w orzecznictwie, jedynie pisemnym oświadczeniem i stanowiskiem procesowym strony składającej taką opinię, czy dokument powinien być oceniany przez pryzmat walorów podmiotu, który go sporządził oraz - stosownie do treści art. 309 k.p.c. - powinien być poddany ocenie? orazb) oczywistą zasadność składanej skargi, wynikającą z naruszenia art. 2352 § 1 i § 2 k.p.c. poprzez niedopuszczenie wniosku o przeprowadzenie dowodu z dodatkowej opinii biegłego sądowego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał już, że powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) powinno spełniać wymagania stawiane zagadnieniu prawnemu przedstawianemu Sądowi Najwyższemu przez sąd drugiej instancji w razie powstania poważnych wątpliwości (art. 390 § 1 k.p.c. – zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2014 r., I UK 361/13, z 14 września 2012 r., I UK 218/12), których nie można rozwiązać za pomocą powszechnie przyjętych reguł wykładni prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 8 maja 2015 r., III CZP 16/15, z 24 października 2012 r., I PK 129/12).
II CSK 553/20
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 655/17 POSTANOWIENIE Dnia 29 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z wniosku M. J.‎przy uczestnictwie W. J. i M. P.‎o podział majątku wspólnego i ustalenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 marca 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w P.‎z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt XV Ca …/16, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wtedy może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.Wnioskodawczyni wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), wynikającą z pominięcia przez sąd II instancji dowodów z zeznań świadków, jak również błędne zastosowanie zasady surogacji przewidzianej w art. 33 pkt 10 k.r.o.W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że uzasadnienie oczywistej zasadności skargi kasacyjnej jako przesłanki jej przyjęcia do rozpoznania wymaga powołania się na kwalifikowaną postać naruszenia zaskarżonym orzeczeniem przepisów prawa materialnego lub procesowego oraz przeprowadzania wywodu zmierzającego do jego wykazania.

Oczywistość naruszenia ma miejsce wówczas, gdy jest ono widoczne prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby wchodzenia w szczegóły czy dokonywania pogłębionej analizy tekstu wchodzących w grę przepisów i doszukiwania się ich znaczenia. O przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania nie decyduje przy tym samo oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego przez sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, lecz sytuacja, w której spowodowało to wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia.

Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego) określonego przepisu (przepisów) nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. orzecznictwo przytoczone w motywach postanowienia Sądu Najwyższego z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nieopubl.).Mimo zawarcia w skardze kasacyjnej odrębnej części zawierającej uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wnioskodawczyni nie przytoczyła w nim takich argumentów, które świadczyłby o zaistnieniu okoliczności wskazanych wyżej. Skarga wnioskodawczyni wymierzona jest przede wszystkim w ustalenia faktyczne i ocenę dowodów, jaką przeprowadziły Sądy meriti, gdy tymczasem Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie rozpoznaje sprawy, a jedynie skargę kasacyjną, będącą szczególnym środkiem zaskarżenia, wnoszonym i rozpoznawanym nie tylko w interesie skarżącego, ale przede wszystkim w interesie publicznym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 24 kwietnia 2014 r., I CSK 510/13, nieopubl.).

Ustalenia faktyczne i ocena dowodów nie mogą być bezpośrednio zakwestionowane w skardze kasacyjnej (art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.). Wbrew stanowisku skarżącej, Sąd Okręgowy szczegółowo wyjaśnił, z jakich przyczyn ustalił, że jedno z mieszkań wymienionych przez wnioskodawczynię jako przedmiot podziału stanowiło majątek osobisty uczestnika (s. 25 - 28) oraz dlaczego uznał, iż małżonkowie otrzymali samochód przekazany im przez ojca uczestnika w chwili zawarcia małżeństwa jedynie do używania (tak samo, jak i inne samochody, które oddawał im później do dyspozycji), a nie na własność.

Zastosowanie przez Sąd Okręgowy art. 33 pkt 10 k.r.o. miało niewątpliwie podstawę w zmienionych przez ten Sąd ustaleniach faktycznych.Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w postanowieniu. aj