II CSK 652/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 652/12

POSTANOWIENIE

Dnia 25 kwietnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa A. W.

przeciwko U. M.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 kwietnia 2013 r.,

na skutek skargi kasacyjnej pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 25 czerwca 2012 r.,

odmawia

i zasądza

przyjęcia

od

skargi

pozwanej

na

kasacyjnej

rzecz

do

powódki

rozpoznania

kwotę

2700

(dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa

procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

Uzasadnienie

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących

rozbieżności

w

orzecznictwie

sądów,

zachodzi

nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten

pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie

środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Pozwana uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

występowaniem w sprawie istotnych zagadnień prawnych:

- czy rozstrzygnięcie w sentencji wyroku o całości żądania pozwu,

obejmującego kilka roszczeń, w sposób łączny, oznacza nierozpoznanie istoty

sprawy co do tych roszczeń,

- czy art. 378 § 1 k.p.c. wymaga od sądu drugiej instancji odniesienia się do

wszystkich zarzutów apelacyjnych,

- czy nieustosunkowanie się przez sąd drugiej instancji w uzasadnieniu

wyroku reformatoryjnego do wszystkich zarzutów apelacyjnych uniemożliwia pełną

kontrolę kasacyjną.

Wniosek pozwanej nie zasługuje na uwzględnienie.

Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c. jest

objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia

sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie

może się przyczynić do rozwoju prawa, a wskazane przez pozwaną kwestie nie są

zagadnieniami tego rodzaju.

Twierdzenie pozwanej, że rozstrzygnięcie w sentencji wyroku o całości

żądania pozwu, obejmującego kilka roszczeń, w sposób łączny, oznacza

nierozpoznanie istoty sprawy, jest wynikiem nieporozumienia. Nierozpoznanie

istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji następuje w razie zaniechania zbadania

przez ten sąd materialnej przesłanki żądania powoda, zazwyczaj na skutek

bezpodstawnego stwierdzenia braku pozytywnej przesłanki jurysdykcyjnej - np.

legitymacji procesowej strony - lub przyjęcia istnienia tzw. negatywnej przesłanki

jurysdykcyjnej - np. przedawnienia dochodzonego roszczenia - (por. wyrok Sądu

Najwyższego z dnia 22 września 2011 r., V CSK 472/10).

Następnie, jest oczywiste, że art. 378 § 1 k.p.c. wymaga od sądu drugiej

instancji odniesienia się do wszystkich zarzutów apelacyjnych, uchybienie jednak

przepisom postępowania może stanowić podstawę kasacyjna tylko wtedy, gdy

mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.).

Ocena zaś naruszenia przez sąd drugiej instancji art. 328 § 2 k.p.c. wymaga

uwzględnia całej treści uzasadnienia wyroku tego sądu (co do naruszenia art. 328

§ 2 jako podstawy kasacyjnej zob. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia

2003 r., III CK 80/02).

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art.

98 w związku z art. 108 § 1 i art. 398 21 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i §13 ust. 4

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348

ze zm.).