II CSK 642/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 642/08

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 maja 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Krzysztof Strzelczyk

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa małoletniej S.C.

przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie [...]

o zapłatę rentę i ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 6 maja 2009 r.,

skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 14 lutego 2008 r., sygn. akt [...],

1. oddala skargę kasacyjną

2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego

na rzecz strony pozwanej

3. zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego na rzecz

adw. R.M. kwotę 3600 zł wraz z podatkiem VAT tytułem

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

powódce w postępowaniu kasacyjnym.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 31 maja 2007 r. oddalił powództwo

powódki S.C. wniesione przeciwko Skarbowi Państwa – Wojewodzie o zapłatę,

rentę, zadośćuczynienie, odszkodowania i ustalenie odpowiedzialności strony

pozwanej na przyszłość. Sąd ten ustalił, że matka powódki, J.C., w dniu 30 czerwca

została przyjęta na Oddział Ginekologiczno-Położniczy Szpitala Wojewódzkiego.

Poród powódki nastąpił siłami natury o godz. 23 15. Powódka urodziła się w stanie

dobrym. Osiągnęła 7,7 punktów w skali Apgar. W piątej minucie liczba tych

punktów wzrosła do 8. W dniu 8 lipca 1996 r. powódka w raz z matką zostały

wypisane ze szpitala. Podczas domowej wizyty kontrolnej pielęgniarka stwierdziła

brak u dziecka podniebienia miękkiego i twardego. Powódka wolno przybierała na

wadze. Nie mogła ssać piersi. Dwukrotnie poddano ją badaniu USG głowy. W kilka

miesięcy po porodzie rozpoznano u powódki mózgowe porażenie dziecięce (MPD).

Badania biochemiczne wykluczyły wrodzoną chorobę metaboliczną jako przyczynę

MPD. W 2007 r. powódka przeszła operację rozszczepu podniebienia wtórnego.

W

ocenie

Sądu

Okręgowego

wyniki

postępowania

dowodowego,

a w szczególności opinia Pomorskiej Akademii Medycznej nie dały podstaw do

stwierdzenia, że przyczyną MPD u powódki było działanie lub zaniechanie

personelu szpitala w czasie porodu lub po urodzeniu się powódki. Zatem

powództwo oparte o treść art. 417 § 1 k.c., wobec braku istnienia normalnego

związku przyczynowego jako przesłanki odpowiedzialności deliktowej, podlegało

oddaleniu.

Sąd Apelacyjny po rozpoznaniu apelacji powódki oddalił ją wyrokiem z dnia

14 lutego 2008 r., podzielając ustalenia faktyczne i ocenę prawną Sądu pierwszej

instancji.

Skarga kasacyjna powódki została oparta o podstawę naruszenia przepisów

postępowania. Zarzucono w niej obrazę art. 278 § 1 k.p.c. poprzez oddalenie

wniosku powódki o przeprowadzenie dowodu z opinii kolejnych biegłych sądowych.

W oparciu o ten zarzut skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku

i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zarzut naruszenia art. 278 § 1 k.p.c. w wyniku oddalenia wniosków powódki

o przeprowadzenie dowodu z opinii innych biegłych był przedmiotem zarzutów

zawartych w apelacji i został rozpoznany przez Sąd Apelacyjny. Uchybienie

procesowe tego Sądu mogło być zatem związane z wadliwą oceną tego zarzutu,

a nie naruszeniem art. 278 § 1 k.p.c. poprzez oddalenie wniosków powódki. Sąd

Apelacyjny uznał przy tym sporządzoną w sprawie opinię Akademii Medycznej za

pozbawioną sprzeczności, wbrew zarzutom skarżącej. Oceny tej w skardze

kasacyjnej nie zakwestionowano. Brak zatem podstaw dla stanowiska skarżącej, że

Sąd Apelacyjny bezkrytycznie zaaprobował treść wydanej opinii. Uzasadnienie

zarzutu naruszenia art. 278 § 1 k.p.c. skarżąca opiera w istocie o twierdzenie, że

opinia, która stanowiła podstawę rozstrzygnięcia nie została oparta o pełną

dokumentację sporządzoną podczas pobytu matki powódki szpitalu, a w związku z

jej brakami w opinii biegli dokonali ustaleń faktycznych. Wobec tego stanowiska

skarżącej wymaga przypomnienia, że w judykaturze można uznać za utrwalony

pogląd, iż samo niezadowolenie strony z oceny przedstawionej przez biegłych nie

uzasadnia potrzeby dopuszczenia przez sąd dowodu z opinii innych biegłych (por.

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2001 r., IV CKN 478/00 i

postanowienie z 22 lipca 1997, I CKN 174/97 niepubl.). Argumenty przytoczone

przez skarżącą w skardze kasacyjnej nie uzasadniają zaś stanowiska, że istniała

obiektywnie potrzeba skorzystania z opinii kolejnych biegłych. Nie można zasadnie

zarzucać powołanym w sprawie biegłym, że podjęli się sporządzenia opinii mimo braku

kompletnej dokumentacji medycznej z pobytu matki powódki w szpitalu. Było to

wynikiem wytoczenia powództwa po upływie ponad 10 lat od daty tego zdarzenia.

Biegli wykorzystali natomiast całą dostępną dokumentację medyczną i poddali ją

rzeczowej ocenie. Kolejni biegli nie dysponowaliby innymi dokumentami i podstawy

wydania przez nich opinii nie mogłyby ulec zmianie. Z tego punktu widzenia

powoływanie innych biegłych nie było zatem uzasadnione. Nie można też podzielić

stanowiska skarżącej, że to biegli dokonali ustaleń faktycznych w sprawie. Ustalenia

te

zostały

dokonane

przez

Sąd

z

uwzględnieniem

jedynie

stanowiska

biegłych. Wykorzystanie w tym celu opinii biegłych nie jest wykluczone, skoro

podstawą ustaleń faktycznych mogą być również domniemania faktyczne (art. 231

k.p.c.), a wiedza fachowa może być pomocna przy ocenie, jakie wnioski można

wyprowadzić z innych ustalonych faktów.

Z przyczyn

wyżej

wskazanych

skarga

kasacyjna

była

pozbawiona

uzasadnionych podstaw i podlegała oddaleniu na podstawie art. 398 14 k.p.c.