II CSK 637/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 637/07

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lutego 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie z powództwa L. P.

przeciwko (…) Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lutego 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 10 sierpnia 2007r., sygn. akt II Ca (…),

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2007 r. Sąd Okręgowy w P. oddalił apelację powódki

od wyroku Sądu Rejonowego w P..

W skardze kasacyjnej powódka zarzuciła naruszenie prawa materialnego – art.

805 w zw. z art. 77 § 1 i art. 65 § 1 i 2 k.c., naruszenie przepisów postępowania – art.

378 § 1 i art. 384 k.p.c. i wnosiła o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie

powództwa ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek

o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to związane jest z

instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989 k.p.c., a jego spełnienie polega na

wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że

skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W uzasadnieniu wniosku należy

przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie

powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por.

uzasadnienie uchwały Połączonych Izb – Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP

72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17

października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III

CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002,

nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).

Obowiązek ten nie został spełniony. Skarżąca jako okoliczność uzasadniającą

przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazała istotne – jej zdaniem –

zagadnienie prawne oraz poniosła, że istnieje potrzeba wykładnia art. 805 w zw. z art.

65 § 1 i 2 i art. 3581 § 3 k.c. Okoliczności tych nie uzasadniła.

Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c.

przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie kasacji ze względu na

występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na sformułowaniu tego

zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Konieczne

jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne występuje w sprawie i dlaczego jest ono

istotne, albo określenie, które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze

wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości, lub z

przedstawieniem

rozbieżności

występujących

w orzecznictwie

sądów

(por.

np.

postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11

stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Pogląd ten pozostaje

aktualny po wejściu w życie przepisów o skardze kasacyjnej.

Tymczasem, jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, odwołanie się

do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wskazania,

że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się

wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie

sądów, które należy przytoczyć (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15

października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 398 6 § 3 k.p.c.).