II CSK 603/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 603/07

POSTANOWIENIE

Dnia 6 lutego 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie z powództwa Koncernu Energetycznego „E.(...)” - Spółki Akcyjnej z siedzibą

w G. Oddział w K.

przeciwko „E.(...)” - Spółce Akcyjnej w P.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 lutego 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 marca 2007 r., sygn. akt I ACa (…),

odrzuca skargę kasacyjną oraz zasądza od strony powodowej na rzecz strony

pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł z tytułu kosztów postępowania

kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 28 marca 2007 r. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu

Okręgowego w K.

W skardze kasacyjnej powód zarzucił naruszenie prawa materialnego – art. 6

k.c., naruszenie przepisów postępowania – art. 232, 233, 318, 47912 k.p.c. i wnosił o

uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy ewentualnie o

uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do

ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek

o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to związane jest z

instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989 k.p.c., a jego spełnienie polega na

wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że

skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W uzasadnieniu wniosku należy

przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie

powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por.

uzasadnienie uchwały Połączonych Izb – Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP

72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17

października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III

CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002,

nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).

Obowiązek ten nie został spełniony. Skarżący – przedstawiając okoliczności

uzasadniające

przyjęcie

skargi

kasacyjnej

–

ograniczył

się

do

stwierdzenia,

że w sprawie „istnieje istotne zagadnienie prawne” oraz „istnieje potrzeba wykładni

przepisu prawnego budzącego poważne wątpliwości i wywołującego rozbieżności

w orzecznictwie sądów – uzasadniając to koniecznością dokonania wykładni art. 6 k.c. w

kontekście ostatecznego rozkładu ciężaru dowodu w odniesieniu do ustalonego w

sprawie stanu faktycznego”.

Tymczasem, jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art. 393 §

1 pkt 1 k.p.c., przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie kasacji ze

względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na

sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do

rozbieżnych ocen. Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne występuje w

sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy wymagają wykładni

Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne

wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów

(por. np. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i

z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Pogląd ten

pozostaje aktualny po wejściu w życie przepisów o skardze kasacyjnej. Natomiast

odwołanie się do przesłanki potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wskazania,

że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się

wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie

sądów, które należy przytoczyć (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).

Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna również z innych przyczyn. Zgodnie z art.

398 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia

faktów lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września

2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76). Wskazane przez skarżącego jako

podstawa skargi przepisy dotyczą ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986 § 3 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art.

391 § 1 i art. 39319 k.p.c.