II CSK 596/14 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedW skardze kasacyjnej wniesionej przez powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 marca 2014 r., wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oparty został na przesłance z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Skarżący podniósł, że w sprawie występuje istotne zagadnie prawne: czy istotna rozbieżność między zasadniczymi powodami rozstrzygnięcia podanymi ustnie po ogłoszeniu sentencji wyroku, a pisemnym uzasadnieniem wyroku może stanowić usprawiedliwioną podstawę skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna Sąd Najwyższy działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe (postanowienie SN z 6 lipca 2007 r., sygn. akt I CSK 206/07,nie publ.).
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c; II CSK 596/14 · Sąd Najwyższy: Dlatego też uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powinien przedstawić argumentację jurydyczną pozwalającą przyjąć, że w sprawie rzeczywiście występuje przywołana w nim przesłanka. (postanowienia SN z 21 czerwca 2007 r., sygn. akt I CSK 178/07, nie publ. i z dnia 21 lipca 2005 r. sygn. akt V CSK 18/05,nie publ.). W odniesieniu do przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga to, by przedstawione zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 596/14 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa L. G.przeciwko M. M.o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnegoz dnia 5 marca 2014 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej wniesionej przez powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 marca 2014 r., wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oparty został na przesłance z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Skarżący podniósł, że w sprawie występuje istotne zagadnie prawne: czy istotna rozbieżność między zasadniczymi powodami rozstrzygnięcia podanymi ustnie po ogłoszeniu sentencji wyroku, a pisemnym uzasadnieniem wyroku może stanowić usprawiedliwioną podstawę skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna Sąd Najwyższy działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe (postanowienie SN z 6 lipca 2007 r., sygn. akt I CSK 206/07,nie publ.).
Dlatego też uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powinien przedstawić argumentację jurydyczną pozwalającą przyjąć, że w sprawie rzeczywiście występuje przywołana w nim przesłanka. (postanowienia SN z 21 czerwca 2007 r., sygn. akt I CSK 178/07, nie publ. i z dnia 21 lipca 2005 r. sygn. akt V CSK 18/05,nie publ.). W odniesieniu do przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga to, by przedstawione zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze.
Zagadnienie to musi pozostawać w związku z danym sporem wyrażającym się w tym, że udzielenie na nie odpowiedzi przez Sąd Najwyższy rozpoznający sprawę merytorycznie – co wymaga podniesienia w ramach podstaw skargi odpowiedniego zarzutu pozwalającego na odniesienie się do sformułowanego zagadnienia prawnego, którego nie zawiera skarga kasacyjna powoda - będzie mieć wpływ na sposób jej rozstrzygnięcia.Niewątpliwe trafne jest przekonanie skarżącego, że pisemne uzasadnienie orzeczenia nie powinno w zakresie zasadniczych powodów rozstrzygnięcia odbiegać od uzasadnienia ustnego, jednak ustne motywy rozstrzygnięcia pozostają ostatecznie bez wpływu na treść i wykładnię pisemnego uzasadnienia.
W tym stanie rzeczy sformułowane przez skarżącego zagadnienie prawne nie pozostaje w związku z rozpoznawaną sprawą, a co za tym idzie nie stanowi określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. okoliczności uzasadniającej przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania.W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania przed Sądem Apelacyjnym, która Sąd Najwyższy w granicach zaskarżenia bierze pod rozwagę z urzędu.Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.