II CSK 594/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 594/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku P. G.‎przy uczestnictwie P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S., S. Spółdzielni Mieszkaniowej w S. i J. G.‎o stwierdzenie zasiedzenia służebności gruntowej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 marca 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. od postanowienia Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt I Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. na rzecz wnioskodawcy kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie uczestnik wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się tylko na oczywistą zasadność skargi.

Ma ona, w jego przekonaniu, wynikać z dwóch okoliczności: nieuwzględnienia przez Sąd orzekający tego, że to uczestnik i jego poprzednik prawny naprawiał drogę i utrzymywał ją we właściwym stanie technicznym, gdy tymczasem wybudowanie trwałego i widocznego urządzenia, o czym mowa w art. 292 k.c., ma funkcję ostrzegawczą dla właściciela nieruchomości - tutaj tej funkcji zabrakło. Poza tym za całkowicie uznaniowe i przez to niedopuszczalne uznał użytkownik określenie daty, od której biegło zasiedzenie służebności. Skarga nie jest jednak oczywiście uzasadniona.

W części uzasadnienie wniosku dotyczy ustalenia faktów i oceny dowodów, co w ogóle nie jest dopuszczalne jako podstawa kasacyjna, a zatem tym bardziej nie może świadczyć o oczywistej zasadności skargi. W pozostałym zakresie w tej sprawie nie ma też znaczenia dokładne określenie początku biegu zasiedzenia, ponieważ w dowolnym momencie na początku lat 80-tych czas byłby wystarczający do nabycia służebności przez zasiedzenie. Poza tym w art. 292 k.c. expressis verbis wspomina się o wybudowaniu urządzenia, nie ma zatem znaczenia to, kto później to urządzenie utrzymuje.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. l.n