II CSK 587/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 587/07

POSTANOWIENIE

Dnia 30 stycznia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

w sprawie z powództwa Z. S., A. S. i K. Z.

przeciwko S. W.

o wydanie nieruchomości,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 stycznia 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w P.

z dnia 31 maja 2007 r., sygn. akt II Ca (…), II Cz (…)

odrzuca skargę kasacyjną

Uzasadnienie

S. W., pozwany w sprawie o wydanie nieruchomości, wniósł skargę kasacyjną od

wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 31 maja 2007 r. Wyrokiem tym zobowiązano go

do wydania powodom pasa gruntu bliżej określonego w sentencji, dokonano

rozgraniczenia, oddalono apelacje pozwanego oraz jednego z powodów Z. S. oraz

orzeczono o kosztach. Podana w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia

wynosi 300 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W

sprawie

zakończonej

zaskarżonym

wyrokiem

skarga

kasacyjna

jest

niedopuszczalna. Zgodnie z art. 398 § 1 k.p.c. w sprawach o prawa majątkowe skarga

kasacyjna jest niedopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż

50.000 zł. Sprawa o wydanie nieruchomości, także wówczas, gdy przy rozpoznawaniu

tego żądania sąd dokonuje rozgraniczenia, jest sprawą o prawa majątkowe. Zarówno

bowiem żądanie, jak i zapadłe rozstrzygnięcie, dotyczą bezpośrednio majątkowych

interesów powoda oraz pozwanego.

Powyższego stanowiska nie podważa odwołanie się przez skarżącego do

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2002 r., II CZ 147/01 (Lex Polonica

401998, Lex nr 55142), gdyż odnosi się ono do innego stanu prawnego. (W sposób

jednoznaczny potwierdza to odwołanie się w uzasadnieniu tego postanowienia do

wyroku Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1997 r., III CKN 43/97, „Wokanda” 1997,

nr 7, s. 4). Należy przypomnieć, że według pierwotnego brzmienia art. 393 pkt 1 k.p.c.

wartość przedmiotu zaskarżenia stanowiła przesłankę dopuszczalności kasacji w

sprawach o świadczenie. Przy takim stanie prawnym w pełni zasadne było stanowisko,

że kasacja jest dopuszczalna w sprawach, w których jednym z elementów

rozstrzygnięcia było ukształtowanie stanu prawnego (tak jak

przy dokonaniu

rozgraniczenia).

Obecnie ustawowo określona minimalna wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi

przesłankę dopuszczalności skargi kasacyjnej we wszystkich sprawach o prawa

majątkowe, niezależnie od tego, czy sąd zasądza jedynie określone świadczenie na

rzecz powoda, czy też kształtuje stan prawny.

Z tych względów skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna

(art. 3986 § 3 k.p.c.).