II CSK 563/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 563/06

POSTANOWIENIE

Dnia 23 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon

w sprawie z powództwa Z. W.

przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Skarbu Państwa

oraz Wojewodzie […]

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 lutego 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 28 kwietnia 2006 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2006 r. Sąd Apelacyjny uwzględnił w części

apelację powoda i zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego zasądzając od

pozwanego na rzecz powoda kwotę 39.000 zł wraz z odsetkami. W pozostałej

części powództwo oddalił. Strona powodowa zaskarżyła to rozstrzygnięcie skargą

kasacyjną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W paragrafie pierwszym art. 398 4 k.p.c. ustawodawca skatalogował

odrębnie w czterech punktach konstrukcyjne elementy każdej skargi kasacyjnej,

a więc cechy istotne (kreatywne) tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia,

podkreślając zarazem w ten sposób rangę tychże elementów. Skarga kasacyjna

powinna zatem zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze

wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw

kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania i jego uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę

orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.

Brak któregokolwiek z kreatywnych elementów nie podlega naprawieniu

w trybie art. 130 § 1 k.p.c., a więc skarga kasacyjna dotknięta takim nieusuwalnym

brakiem podlegała odrzuceniu a limine.

Skarga kasacyjna powoda nie spełnia jednego z tych wymagań, nie zawiera

bowiem uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania. Wymaganie to

związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 398 9 k.p.c.

Jego spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi

nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Ponadto, w uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną

argumentację

prawną

wskazującą

na

zaistnienie

powołanej

uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

okoliczności

Powód powołał się jedynie na „oczywiste pokrzywdzenie”, bez głębszego

uzasadnienia tej kwestii. Nawet gdyby uznać, że użycie przez powoda tego

sformułowania ma w istocie wypełnić treść ustawowej przesłanki przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania w postaci jej oczywistej zasadności (art. 398 9 § 1 pkt 4

k.p.c.), to i tak nie sposób przyjąć, iż wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania spełnia ustawowe wymaganie. W razie powołania się na przesłankę

wskazaną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., powód powinien bowiem przytoczyć

argumenty świadczące, jego zdaniem, o tym, że skarga kasacyjna jest oczywiście

uzasadniona. Pojęcie „oczywistości” mieści się w sferze obiektywnej i łączy się

z

powinnością wykazania, że podniesione zarzuty naruszenia wskazanych

przepisów są zasadne prima facie, a zatem nawet bez dokonywania głębszej

analizy tekstu tych przepisów i bez doszukiwania się ich znaczenia. Tymczasem

powód

zaniechał

przedstawienia

jakiejkolwiek

argumentacji

na

poparcie

postawionej tezy o oczywistości naruszenia prawa przez Sąd drugiej instancji.

Skarga kasacyjna powoda nie zawiera uzasadnienia wniosku o przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania, dotknięta jest zatem nieusuwalnym brakiem,

skutkującym jej odrzuceniem zgodnie z art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3984 § 1

k.p.c.

db