II CSK 535/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 535/06

POSTANOWIENIE

Dnia 14 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie z wniosku M.K.

przy uczestnictwie E.A., J.G. i M.G.

o stwierdzenie nabycia spadku,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 14 lutego 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni

od postanowienia Sądu Okręgowego w P.

z dnia 6 czerwca 2006 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę kasacyjną; zasądza od wnioskodawczyni M.K.

na rzecz uczestników postępowania: E.A., J.G. i M.G. kwotę 180

(sto osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania

kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu

Okręgowego w P. z dnia 6 czerwca 2006 r. w sprawie o stwierdzenie nabycia

spadku po W.G. (k. 698 akt).

Na wstępie skargi kasacyjnej (przed jej uzasadnieniem) wnioskodawczyni

wnosiła, m.in., o „przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 398 9

§ 1 k.p.c.” z tym uzasadnieniem, że w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne polegające ustaleniu charakteru obecności świadka J.K. jako świadka

testamentu ustnego. Tę samą myśl powtórzyła jeszcze trzykrotnie w uzasadnieniu

skargi kasacyjnej (k. 700 – 702).

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać

m.in. wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie. Uzasadnienie

to powinno nawiązywać w sposób odpowiednio rozwinięty i przekonywujący do

przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidzianych w art. 398 9

§ 1 k.p.c. Chodzi tu o odpowiednio pogłębiony wywód prawny świadczący o tym, że

przesłanki takie rzeczywiście zachodzą i uzasadniają rozpoznanie wniesionej

kasacji.

W

przeciwnym

razie

skarga

kasacyjna,

niespełniająca

tego

konstytutywnego jej wymogu, podlega odrzuceniu a limine (art. 398 § 2 k.p.c.).

Należy stwierdzić, że przedstawione we wniesionej skardze kasacyjnej

uzasadnienie wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania nie spełnia wymogu

przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt

3 k.p.c. „Ustalenie charakteru obecności”

wskazanego przez skarżącą świadka jako środka testamentowego nie stanowi,

wbrew sugestii skarżącej, istotnego problemu prawnego w rozumieniu art. 398 9 § 1

pkt 1 k.p.c. W tej sytuacji należało odrzucić skargę kasacyjną wnioskodawczyni

(art. 3986 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.

w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 9 i 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (...) (Dz.U. nr

163, poz. 1348 ze zm.).