Legislator Case Law & Legislation
II CSK 513/17 AI generated

II CSK 513/17 · Sąd Najwyższy

Case Number II CSK 513/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten nie narusza norm Konstytucji i pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 39821 k.p.c; II CSK 513/17 · Sąd Najwyższy: Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten nie narusza norm Konstytucji i pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Keywords

AI generated
action for unjust enrichment adjustment to the basic amount entitlement to supplementary benefits rehabilitation supplement cost-recovery principle overpaid insurance benefits

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I PK 237/10
Sygn. akt I PK 237/10 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jolanta Strusińska-Żukowska w sprawie z powództwa A. P. przeciwko PKS Spółce Akcyjnej o przywrócenie do pracy i zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 28 lutego 2011 r., skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30 czerwca 2010 r., 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
III PK 44/11
Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2010 r.
V CSK 225/11
Sygn. akt V CSK 225/11 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K. przeciwko "ENERGOINSTAL" S.A. w K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lutego 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 stycznia 2011 r., 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
V CSK 622/15
Wnioskodawca K. M. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 30 czerwca 2015 r. zmieniającego postanowienie Sądu Rejonowego w B. z dnia 24 lutego 2014 r., wydane w sprawie z jego wniosku przy uczestnictwie E. M. o podział majątku wspólnego. W skład majątku wspólnego byłych małżonków wchodziły m. in. dwie nieruchomości zabudowane, przy czym na jednej z nich, położonej w B. przy ul. H. […], znajdował się budynek mieszkalny, a obok niego samodzielny budynek gospodarczy zaadaptowany na cele mieszkalne, zaś na drugiej nieruchomości (przy ul.
V CSK 169/09
art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c. przez dokonanie błędnej subsumcji oraz dowolną ocenę zgromadzonych w sprawie dowodów a w związku z art. 328 § 2 k.p.c. przez przyjęcie, że zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące odpowiedzialność z art. 415 k.c., 2) art. 321 § 1 k.p.c. w zw. z art. 187 § 1 k.p.c. przez uwzględnienie powództwa w oparciu o przepis art. 415 k.c., gdy powód sformułował swoje żądanie na podstawie art. 405 k.c., 5 3) art. 3 k.p.c. w związku z art. 187 § 1 k.p.c. oraz art. 217 § 1 k.p.c. i art. 221 k.p.c. przez pozbawienie pozwanego możliwości wypowiedzenia się co do innych uznanych przez sąd przesłanek odpowiedzialności pozwanego, 4) art. 316 § 1 k.p.c. w zw. z art. 87 Konstytucji RP przez zasądzenie świadczenia mimo braku stosownej normy prawa materialnego na gruncie polskiego systemu prawa, 5) art. 45 Konstytucji RP w zw. z art. 3 k.p.c. przez przyjęcie, że brak związania podstawą prawną żądania pozwu uzasadnia możliwość rozstrzygnięcia sprawy o inną podstawę niż wskazana w pozwie i dalszych pismach procesowych, co stanowi wyjście ponad żądanie, a także narusza zasadę równości, kontradyktoryjności i dyspozycyjności stron procesu cywilnego, 6) art. 6 k.c. w związku z art. 415 k.c. oraz w zw. z art. 187 § 1 k.p.c. przez brak wykazania przez powoda podstaw odpowiedzialności pozwanego na podstawie art. 415 k.c. Według skarżącej Gminy, Sąd drugiej instancji dopuścił się także naruszenia następujących norm prawa materialnego:
II CSK 870/14
Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 27 maja 2014 r.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 513/17 POSTANOWIENIE Dnia 21 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa L. S. ‎przeciwko M. D. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 grudnia 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 1 grudnia 2016 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciąża pozwanej kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten nie narusza norm Konstytucji i pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Pozwana zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 1 grudnia 2016 r. naruszenie art. 405, 409, 65 i 471 k.c., a wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej uzasadniła oczywistą jej zasadnością ze względu oczywiście bezzasadne zastosowanie przez Sąd Apelacyjny przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.

Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15). Przytoczone w skardze kasacyjnej okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (por.

T. Wiśniewski, w: H. Dolecki, T. Wiśniewsku, red., Kodeksu postępowania cywilnego. Komentarz, t. II, Warszawa 2010, s. 233 i 234). W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia powołanych w skardze kasacyjnej przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu. Sąd Apelacyjny ustalił, że do bezpodstawnego wzbogacenia kosztem powoda doszło poza stosunkiem zobowiązaniowym, a nie ma przeszkód do dochodzenia roszczenia z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia wobec osoby pozostającej poza istniejącym stosunkiem zobowiązaniowym (zob. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2009 r., V CSK 169/09, i 6 listopada 2015 r., II CSK 870/14).Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 102 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw l.n