II CSK 512/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CSK 512/06

POSTANOWIENIE

Dnia 25 stycznia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie z wniosku L. G.

przy uczestnictwie R. H.

o rozgraniczenie nieruchomości,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 stycznia 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w K.

z dnia 13 lipca 2006 r.,

odrzuca skargę kasacyjną oraz oddala wniosek uczestnika

o zasądzenie kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 lipca 2006 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację

wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w S.

W

skardze

kasacyjnej

wnioskodawca

zarzucił

naruszenia

prawa

materialnego – art. 31 ustawy z dani 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne

i kartograficzne, naruszenie przepisów postępowania – art. 244 k.p.c. i wnosi

o uchylenie postanowień Sądów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać

wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to

związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 398 9 k.p.c., a jego

spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi

nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację

prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. uzasadnienie uchwały Połączonych Izb –

Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu

Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92,

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01,

OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2,

poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia

11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).

Obowiązek ten nie został spełniony.

Skarżący jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania wskazał "wskazane wyżej okoliczności w postaci dokonania

rozgraniczenia

z

naruszeniem

szeregu

przepisów

prawa

materialnego

i procesowego, mających niewątpliwie wpływ na rozstrzygnięcie sprawy", które

czynią skargę kasacyjną oczywiście uzasadnioną.

Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego jeżeli przesłanką

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżącego,

że skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien on w uzasadnieniu wniosku

zawrzeć wywód prawny wskazujący w czym wyraża się ta "oczywistość"

i przedstawić argumenty wykazujące, iż rzeczywiście skarga jest oczywiście

uzasadniona. Ograniczenie się tylko do stwierdzenia, że skarga kasacyjna jest

oczywiście uzasadniona nie spełnia wymagania uzasadnienia wniosku o przyjęcie

jej do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r.,

II CZ 28/06, z dnia 18 stycznia 2006 r., II CSK 166/05 oraz z dnia 3 kwietnia 2006 r.,

III CSK 85/06, nie publ.).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 398 6 § 3

i 102 k.p.c.).

jc